| Ołów i jego związki | |||
|
|||
Ołowica – zatrucie ołowiem powodujące osłabienie, bezsenność, brak łaknienia, zaburzenia widzenia i uszkodzenia wewnętrznych narządów ciała (wątroby oraz nerek). Dodatkowo poprzez wiązanie się z niektórymi enzymami mogą uszkadzać krwinki czerwone, a także komórki układu nerwowego. Substancją wiążącą ołów (Pb) w organizmie jest chelaton, dlatego też stosuje się go w leczeniu ołowicy.
Według naukowców na ołowicę zmarł Ludwig van Beethoven. Udowodniono to na podstawie analizy jego włosów, w których wykryto dawkę ołowiu stokrotnie przewyższającą dopuszczalny poziom ołowiu w organizmie człowieka. Prawdopodobnie to ołowica była przyczyną głuchoty wielkiego kompozytora.[1] Na chorobę tę zmarł również Francisco de Goya y Lucientes. Swą długą i wyczerpującą chorobę artysta utrwalił w autoportretach, a jego stan ducha odczytujemy w jego Czarnych obrazach z lat 1816-1823.[2]. W jednym z badań na modelu zwierzęcym wykazano skuteczność leczenia ołowicy witaminą C, DMSA, EDTA i dimerkaprolem, natomiast w przypadku EGTA, N-acetylocysteiny i innych związków nie wykazano korzystnego efektu[3].