ORP Żbik (1932)

ORP Żbik
Historia
Stocznia	Chantiers Naval Français w Caen, Francja
Położenie stępki	1927
Wodowanie	14 czerwca 1931
Marynarka Wojenna
Wejście do służby	20 lutego 1932
Wycofanie ze służby	9 września 1955
Los okrętu	złomowany w 1956
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność	nawodna – 980 ton podwodna – 1248 ton
Długość	77,95 m
Szerokość	5,45 m
Zanurzenie	4,20 m
Prędkość	nawodna – 14,5 węzła podwodna – 9,5 węzła.
Zasięg	7000 Mm przy 7,5 węzła 80 Mm przy 4 węzłach w zanurzeniu
Załoga	5 oficerów + 49 podoficerów i marynarzy.
Napęd
dwa silniki wysokoprężne typu Normand Vickers ośmiocylindrowe łącznej mocy 1800 KM (1324 kW) przy 390 obr/min; dwa silniki elektryczne o łącznej mocy 1200 KM (883 kW) produkcji Societée Alsacienne de Constructions Mecaniques, Belfort 110 V, 250 obr/min.
Uzbrojenie
1 działo 100 mm 2 km 13,2 mm (1xII) 6 wt 550 mm, 10 torped, do 40 min

ORP Żbik – polski okręt podwodny typu Wilk, z okresu międzywojennego i II wojny światowej.

Historia i przebieg służby

• 1927 – położenie stępki (numer stoczniowy 90) w stoczni Chantiers Naval Français w Caen (Francja)
• 1930
  • 14 czerwca – wodowanie
• 1932
  • 20 lutego – podniesienie polskiej bandery
• 1939
  • od 1 września – działania w wyznaczonym sektorze. Postawienie zagrody minowej.
  • 25 września – Uszkodzenia i brak paliwa spowodowały konieczność zawinięcia do neutralnego – szwedzkiego portu.
• 1 października na minie postawionej przez ORP "Żbik" zatonął niemiecki trałowiec "M-85" tracąc 24 marynarzy.
• 22 stycznia 1940 roku na minie postawionej przez ORP Żbik zatonął niemiecki trawler Muehlhausen PG – 314 tracąc 14 marynarzy [całą załogę].
• 1939-1945
  • Okręt internowany w Szwecji do końca wojny, na wodach jeziora Malar, razem z ORP "Ryś" i ORP "Sęp".
• 1945
  • 5 września – oficjalne przejęcie okrętów od władz szwedzkich
  • 21 października – podniesienie polskiej bandery na okrętach i wyjście w eskorcie szwedzkich trałowców do Gdyni
  • 25 października – przybycie na redę portu w Gdyni
  • 26 października – okręty zacumowały w porcie wojennym w Oksywiu
  • 28 października – uroczyste powitanie okrętów przez członków rządu i wojska
• 1953
  • zdobywa miano przodującego okrętu Marynarki Wojennej
• 1955
  • 9 września opuszczenie bandery
• 1956 – złomowanie

Dane taktyczno-techniczne

• Wyporność:
  • nadwodna – 980 ton
  • podwodna – 1248 ton

• Wymiary:
  • długość – 77,95 m
  • szerokość – 5,45 m
  • zanurzenie – 4,20 m

• Wysokość metacentryczna:
  • nawodna – 0,6 m
  • podwodna – 0,215 m

• Głębokość zanurzenia:
  • dopuszczalna – 80 m
  • maksymalna – 100 m
  • peryskopowa 7-9 m

• Uzbrojenie:
  • 1 działo kalibru 100 mm Schneider wz. 1917 (L/40) (do lat 50.)
  • 1 działko przeciwlotnicze 40 mm Vickers (L/40) (do 1935r)
  • 2 nkm plot. kalibru 13,2 mm Hotchiss wz.30 (L/76) (1xII) (od 1935)
  • 6 wyrzutni torpedowych 550 mm (cztery dziobowe stałe i jedna podwójna obrotowa na śródokręciu)
  • 10 torped wz. 1924
  • 40 min typu SM-5 (po 5 sztuk w dwóch rufowych aparatach minowych i 30 sztuk w przedziale minowym - zwykle przenoszono tylko 38).

• Napęd:
  • dwa silniki wysokoprężne typu Normand Vickers ośmiocylindrowe łącznej mocy 1800 KM (1324 kW) przy 390 obr/min.
  • dwa silniki elektryczne o łącznej mocy 1200 KM (883 kW) produkcji Societée Alsacienne de Constructions Mecaniques, Belfort 110 V, 250 obr/min.
• pojemność zbiorników paliwa – 96 ton; dodatkowy zapas paliwa – 43 tony
• dwie baterie akumulatorów po 100 ogniw.

• Prędkość maksymalna:
  • nawodna – 14,5 węzła
  • podwodna – 9,5 węzła

• Zasięg pływania:
  • nawodny: przy prędkości 10 węzłów – 3500 Mm, z dodatkowym zapasem 43 tony paliwa – 7000 Mm
  • podwodny – przy prędkości 5 węzłów – 100 Mm

Zachowane elementy okrętu

• działo kalibru 100 mm Schneider wz. 1917 na lawecie L/40 w Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni.