Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| ORP Piast | |
 ORP "Piast" w 1991 |
|
| Historia | |
| Stocznia | Stocznia Północna |
| Położenie stępki | 16 września 1972 |
| Wodowanie | 28 kwietnia 1973 |
 Marynarka Wojenna |
|
| Wejście do służby | 26 stycznia 1974 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność | pełna – 1697 ton |
| Długość | 72,60 m |
| Szerokość | 11,60 m |
| Zanurzenie | maksymalne: 3,94 m |
| Prędkość | 16,3 w |
| Zasięg | 3500 mil morskich |
| Załoga | 52 |
ORP Piast – polski okręt ratowniczy. Posiada numer taktyczny 281. Jest to pierwszy okręt typu Piast.
Spis treści |
Okręt został zaprojektowany w Polsce i zbudowany w Stoczni Północnej w Gdańsku. Jest to okręt projektu 570/I, w kodzie NATO: typu 'Piast'. Położenie stępki nastąpiło 16 września 1972 został wodowany 28 kwietnia 1973, wszedł do służby 26 stycznia 1974. Głównym zadaniem jednostki jest zabezpieczanie działań polskich okrętów podwodnych i dalekie holowanie. Dodatkową rolą okrętu jest gaszenie pożarów na morzu, ściąganie statków z mielizn, prowadzenie prac podwodnych, poszukiwanie i podnoszenie wraków. Jednym z elementów wyposażenia okrętów jest dzwon nurkowy dla 3 nurków, opuszczany za pomocą ramy na lewej burcie (nie jest to jednak dzwon ratowniczy i nie jest podczepiany do okrętu podwodnego). Podstawową metodą ratowania okrętów podwodnych jest podawanie za pomocą rur sprężonego powietrza.
ORP "Piast" wraz drugim bliźniakiem ORP Lech wchodził początkowo w skład 41. dywizjonu okrętów ratowniczych, od 1991 w skład 45. dywizjonu Pomocniczych Jednostek Pływających 3. Flotylli Okrętów w Gdyni, a od 1998(?) w skład dywizjonu Pomocniczych Jednostek Pływających Komendy Portu Wojennego Gdynia. ORP "Piast" wraz z ORP Wodnik na przełomie 1990 i 1991 był częścią polskiego kontyngentu operującego na wodach Zatoki Perskiej w czasie I wojna w Zatoce Perskiej z Irakiem w 1991 r.
Od 1997 do stycznia 1998 ORP "Piast" przeszedł generalny remont połączony z modernizacją do projektu 570M. Po remoncie, zewnętrznie odróżniają go od "Lecha" nowo zastosowane cztery duże kotwice na ramach na dziobie i rufie, w celu dokładnego pozycjonowania jednostki oraz krótszy pokład do współpracy ze śmigłowcem (śmigłowiec nie może na nim lądować, jedynie pozostawać w zawisie). Zastosowano nowsze urządzenia sterowe, ze sterami strumieniowymi na dziobie i rufie. Zastosowano na pokładzie dziobowym dźwig o udźwigu 10 ton w miejscu 7-tonowego bomu ładunkowego. Zdemontowano jednak wciągarkę, nie instalując nowej. Stare łodzie pokładowe zastąpiono przez dwie nowe hybrydowe typu SŁR-7500 i ŁR-6. Zmodernizowano dzwon nurkowy. Okręt otrzymał ponadto pojazd do prac podwodnych Achilles francuskiej firmy Comex. Na okręcie zainstalowano system hydrolokacyjny do poszukiwań pod wodą Homar-R (został on zainstalowany jeszcze w latach 90. lecz wówczas jego sondy były ręcznie wystawiane za burtę). Zainstalowano też pomieszczenie dla 10 rozbitków podjętych z wody oraz unowocześniono szpital okrętowy. Znacznie unowocześniono środki nawigacji i łączności.
Trzeci okręt z serii Piast zamówiła marynarka NRD, pływał pod nazwą "Otto von Guericke", w 1991 sprzedano go marynarce Urugwaju i do dzisiaj pływa pod nazwą "Vanguardia"[potrzebne źródło].
Wyposażenie ratownicze (stan na 1995 r.)
Zdjęcie z portu w Gdyni, lipiec 2008.
Z bliźniaczym ORP Lech.
