Oaza antarktyczna

Oaza antarktyczna − leżący na Antarktydzie teren wolny od pokrywy lodowej. Położone są w strefie przybrzeżnej o klimacie łagodniejszym niż klimat w głębi kontynentu. Latem woda płynie w nich strumieniami, a w niewielkich jeziorach woda nie zamarza. W części oaz antarktycznych występuje prymitywna roślinność – mchy i porosty na podłożu skalnym.

Poniższa tabela opisuje największe pod względem powierzchni i niektóre spośród mniejszych oaz:

Oaza	Powierzchnia w km²	Charakterystyka
McMurdo Dry Valleys	4800 km²	Górskie doliny o ekstremalnie surowym klimacie
Oaza Amery'ego	>1800 km²	Obszar ograniczony przez duże lodowce i jezioro episzelfowe Beaver Lake
Oaza Bungera	950	Nadmorskie wzgórza otoczone przez lód, z dużą ilością słodkowodnych jezior
Vestfold Hills	413	Niskie wzgórza sąsiadujące z otwartym morzem
Stillwell Hills	96	Wzgórza tworzące jeden większy półwysep i przyległe wyspy
Oaza Grearsona	75	Cztery większe półwyspy (łącznie 40 km²), mniejsze półwyspy i wyspy
Larsemann Hills	~50	Dwa duże półwyspy
Oaza Schirmachera	34	Podłużny obszar między lodowcem na kontynencie a lodem szelfowym, z licznymi niewielkimi jeziorami
Taylor Islands	27	Dwie grupy nunataków, wznoszących się ponad lodowiec szelfowy Shackletona i pobliskie lodowce

Bibliografia

• D.B. Gore. Blanketing snow and ice; constraints on radiocarbon dating deglaciation in East Antarctic oases. „Antarctic Science”. 9 (3), s. 336-346, 1997.