Obóz zagłady (niem. Vernichtungslager) – specyficzny rodzaj obozu hitlerowskiego mający na celu fizyczną eksterminację zebranej w nim ludności, jedynie w wyjątkowych przypadkach po uprzednim wykorzystaniu jej jako siły roboczej.
Obozy zagłady zakładane były przez Niemców podczas II wojny światowej w celu eliminacji przede wszystkim narodu żydowskiego (patrz holocaust). Umiejscowione były przede wszystkim na przedwojennych terenach Polski. Największym hitlerowskim obozem zagłady był podobóz obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau: Birkenau, innymi były obozy: Treblinka, Sobibór, Bełżec, Kulmhof, a także w mniejszym stopniu Majdanek. Do grona nazistowskich obozów zagłady bywa także zaliczany obóz w Małym Trościeńcu na Białorusi. Program zagłady realizowano również na terenie gett i zwykłych obozów koncentracyjnych.