Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
 |
Zasugerowano, aby zintegrować ten artykuł z artykułem 29 Dywizja Grenadierów SS (1 włoska). |
Ochotniczy Legion Włoski (niem. Italienische-Freiwilligen-Legion, wł. Legione SS delle Milizia Armata) – ochotnicza kolaboracyjna formacja zbrojna złożona z Włochów podczas II wojny światowej.
Po ogłoszeniu przez Włochy zawieszenia broni i wyjściu z wojny we wrześniu 1943 r., Niemcy postanowili utworzyć włoską formację Waffen-SS. 24 września Reichsführer SS Heinrich Himmler zapowiedział sformowanie Włoskiego Legionu SS. W marcu 1944 r. powstał ostatecznie 2-batalionowy Italienische-Freiwilligen-Legion pod dowództwem SS-Obergruppenführera Karla Wolffa. Liczył ok. 3 tys. ludzi (większość ochotników była włoskimi faszystami, reszta pochodziła z obozów pracy w Rzeszy). Nie wchodził on jednak faktycznie w skład Waffen-SS, gdyż Himmler początkowo nie wierzył w lojalność Włochów.
Wkrótce formację przemianowano na 1 Brygadę Szturmową Ochotniczego Legionu Włoskiego (1. Sturmbrigade Italienische Freiwilligen Legion, Prima Brigata d'Assalto della Legione SS Italiana) pod dowództwem SS-Brigadeführera Petera Hansena. Funkcję generalnego inspektora sprawował włoski oficer w randze SS-Brigadeführera Piero Mannelli.
Formację skierowano do zwalczania partyzantki w północnych Włoszech. Następnie Włosi zostali wysłani w rejon Anzio, gdzie podczas walk z aliantami ponieśli ciężkie straty. Zdobyli sobie także bardzo dobrą opinię (przyznano im 29 Żelaznych Krzyży), w związku z czym 3 maja H. Himmler rozkazał faktyczne ich włączenie do Waffen-SS. Po tych walkach ponownie wysłano ich przeciw partyzantom. 7 września 1944 r. formacja została przeorganizowana w Waffen-Grenadier-Brigade der SS (italienische Nr. 1).
Włosi nosili mundury włoskiej armii początkowo bez runów SS, a z czerwonymi patkami. Dopiero od poł. czerwca pojawiły się czarne patki SS. Na mundurach i czapkach znajdowały się emblematy Włoskiej Republiki Socjalnej. Hełmy i uzbrojenie też były włoskie.
