Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyOddział Partyzancki Brygad im. Stalina – działający od (15 lutego 1944 do listopad 1944) polsko-radziecki rajdowy (dywersyjno - sabotażowy) oddział partyzancki, utworzony 15 lutego 1944 w Równem na Ukrainie rozkazem gen. Timofieja Strokacza.
Oddział podlegał pod Ukraiński Sztab Ruchu Partyzanckiego w Kijowie. Dowódcą oddziału został mianowany kapitan Mikołaj Kunicki, szefem sztabu Kuprian Szubicz. Do tego dnia Kunicki był oddelegowany do pełnienia funkcji starosty powiatowego dla Dąbrowicy i Włodzimierzca (obwód Równe). Decyzję o utworzeniu oddziału przekazał Kunickiemu nowo mianowany wojewoda równeński generał Begma dnia 13 lutego 1944, 10 dni po zajęciu miasta Równe przez Armię Czerwoną i partyzantkę polsko-radziecką.
Oddział wymaszerował z Równego 18 lutego 1944, składał się początkowo z Polaków oraz Białorusinów z byłego województwa poleskiego. Oddział liczył w różnych okresach od 200 - 250 żołnierzy podzielonych na 4 kompanie. Struktura oddziału początkowo składała się z 3 kompanii, zwiadu, służby sanitarnej, sztabu, zaopatrzenia oraz instruktora ds. dywersyjno-minerskich. Na uzbrojenie oddziału składało się moździerze, karabiny maszynowe, rusznice przeciwpancerne, pistolety automatyczne, karabiny kbk, pistolety, 0,5 t. trotylu oraz radiostacja nadawczo-odbiorcza. Na tabor składało się również 8 wozów parokonnych, 17 koni kawaleryjskich.
Zadaniem oddziału było niszczenie na tyłach wojsk wroga mostów na drogach, szosach i liniach kolejowych. Niszczenie środków transportu wroga, wież ciśnień, zbiorników z benzyną, szybów naftowych. Prowadzenie walki z nieprzyjacielem podążającym na front i na odpoczynek, likwidowanie garnizonów stacjonujących w miastach i po wsiach, niedopuszczanie do zbierania kontyngentów przez wroga, nie dopuszczanie do wywozu ludności cywilnej do Niemiec. Obrona ludności przez oddziałami niemieckimi oraz kolaborującymi. Zaciąg młodzieży w szeregi partyzanckie. Likwidacja ludności pracującej na korzyść nieprzyjaciela, w tym egzekucje publiczne. Utrzymywanie ciągłej łączności z Głównym Sztabem w Kijowie, drogą radiową i szyfrem.
Do pierwszych potyczek oddziału po przekroczeniu linii frontu doszło 20 lutego na odcinku Równe-Klewań-Łuck w polskiej wsi Zaborol, gdzie zorganizowano samoobronę przeciwko oddziałom UPA i bulbowców. Do wiosny 1944 oddział brał udział w walkach z wojskami niemieckimi i partyzantką UPA na Wołyniu w trójkącie Kamień Koszyrski - Sarny - Dubnick. 11 i 12 czerwca 1944 oddział Kunickiego wziął udział w bitwie na Porytowym Wzgórzu opodal wsi Momoty Jakubowe współdziałając z oddziałem NOW-AK "Ojca Jana" dowodzonym przez Franciszka Przysiężniaka.
W lipcu 1944 Kunicki połączył swój oddział pod Otrytem w Bieszczadach z oddziałem polskiej samoobrony Józefa Pawłusiewicza. Współdziałał w tym czasie również z oddziałem partyzantów radzieckich pod dowództwem Leonida Berensteina. Pod Krywem ( góra Stoła ) na Połoninie Welińskiej jego partyzanci odbierali lotnicze zrzuty zaopatrzenia.
Oddział Kunickiego toczył liczne walki z mniejszymi oddziałami niemieckimi, policją ukraińską a następnie z UPA. W tym czasie partyzanci Kunickiego prowadzili walki w okolicach Rajskiego, Baligrodu, Cisnej, Jabłonek, Wetliny, Ropienki, Leszczowatego, Jureczkowej, Wojtkowej, Rabego, Czarnej, Ługu, Wołkowyi, Buku i Jaworza, Bereźnicy Wyżnej i Bereski, Solinki i Balnicy, w masywie Łopiennika i Chryszczatej. Jego konni zwiadowcy rozlepiali od 14 lipca 1944 po bieszczadzkich wsiach ostrzeżenia skierowane do upowców przed podejmowaniem prób pogromów na ludności polskiej. W Polanie partyzanci Kunickiego spalili m.in. kopalnię ropy i rozbili batalion policji ukraińskiej.
W sierpniu 1944 w rejonie Chryszczatej Kunicki i jego oddział walczył przed szturmującymi plutonami 168 i 254 dywizji niemieckiej, gdzie Niemcy doznali poważnych strat. Pod koniec września 1944 Kunicki oraz jego oddział wyprowadziły przez Chryszczatą, pokonując 2 linie niemieckich umocnień, uciekinierów ( w tym całe rodziny, starców, dzieci i kobiety ) z polskich wiosek w Bieszczadach, którzy uciekali przed bojówkami nacjonalistów z UPA.
20 września 1944 oddział przeszedł po udzieleniu zgody przez dowództwo w Kijowie na stronę frontu zajętą przez Armię Czerwoną. Następnie przez Baligród i Wołkowyję do Daszówki w kierunku Drohobycza, gdzie został użyty do likwidacji oddziałów UPA. W Wołkowyi nastąpiło rozformowanie 4 karpackiej kompanii Józefa Pawłusiewicza.
Oddziały i dowódcy partyzantki radzieckiej z którymi współpracował oddział Mikołaja Kunickiego :
