Odon (Odo) poznański (wielkopolski, Mieszkowic) (urodzony pomiędzy 1141 a 1149 – zmarł 20 kwietnia 1194), książę poznański 1177/9-1182, książę w południowej Wielkopolsce 1177/9-1194 i kaliski 1193-1194.
Odon był najstarszym synem księcia wielkopolskiego Mieszka Starego i jego pierwszej żony Elżbiety węgierskiej.
Nie wiadomo kiedy dokładnie się urodził, nastąpiło to jednak około roku 1145. Osoba Odona po raz pierwszy pojawia się 21 maja 1161 na zjeździe w Łęczycy, gdzie książę poświadczył dokument, który został wydany przez Bolesława IV Kędzierzawego i Henryka Sandomierskiego.
W 1177 Odon przyłączył się do ogólnopolskiego powstania przeciw władzy Mieszka III. Podstawową przyczyną oprócz próby wywalczenia własnej dzielnicy było faworyzowanie przez ojca przyrodniego rodzeństwa Odona zrodzonego z drugiej małżonki księcia wielkopolskiego Eudoksji. Walki Odona z Mieszkiem przeciągnęły się zapewne do 1179, kiedy to Mieszko Stary musiał ostatecznie uchodzić z kraju. Usadowienie się Odona w Poznaniu zaakceptował nowy książę senior – Kazimierz II Sprawiedliwy.
W 1181, gdy Mieszko III powraca do kraju, dochodzi do porozumienia pomiędzy ojcem i synem, na mocy którego Mieszko zostaje zwierzchnim księciem wielkopolskim i ponownie przejmuje władzę w Poznaniu – Odon zostaje wtedy władcą terytoriów położonych w południowej Wielkopolsce nad rzeką Obrą (część historyków uważa, że Odon utrzymał się w stolicy Wielkopolski do swej śmierci).
O rządach Odona w Wielkopolsce nie zachowało się wiele informacji: wiemy tylko, że uruchomił własną mennicę. Zachowała się także konna pieczęć władcy z napisem "Odo Dux" (Odo książę).
2 sierpnia 1193 umiera jego młodszy brat Mieszko Młodszy, Odon przejmuje wtedy za zgodą Mieszka III Kalisz.
Odon Poznański zmarł 20 kwietnia 1194 i został pochowany w katedrze w Poznaniu. Po śmierci Odona dzielnicę nad Obrą objął w zastępstwie małoletniego syna księcia Władysława najmłodszy syn Mieszka Starego Władysław III Laskonogi, Kalisz przejął zaś Mieszko Stary.
Spis treści |
Żoną Odona była Wyszesława, córka Jarosława Ośmiomysła, księcia halickiego[1], albo jego syna Włodzimierza[2]. Dokładna data zawarcia tego małżeństwa nie jest znana. Badacze sądzą, że doszło do niego po 1184 roku[3].
Dziećmi Odona i Wyszesławy byli:
W literaturze przedmiotu czasem ukazuje się informacja, że córką Odona była również:
| Bolesław III Krzywousty ur. 20 VIII 1086 zm. 28 X 1138 |
Salomea z Bergu ur. zap. 1099 zm. 27 VII 1144 |
Almos ur. ok. 1075, zm. 1127 lub Stefan II ur. ok. 1101, zm. 1 III 1131[6] |
Przedsława ur. ?, zm. ? lub Adelajda ur. ?, zm. ? |
||||||||||
| Mieszko III Stary ur. w okr. 1122–1125 zm. 13 lub 14 III 1202 |
Elżbieta węgierska ur. ok. 1128 zm. 21 VII w okr. 1150–1154 |
||||||||||||
| Wyszesława ur. zap. w okr. 1167–1170 zm. po 3 XII 1194 OO po 1184 |
Odon Mieszkowic (ur. w okr. 1141–1149 zm. 20 IV 1194) |
||||||||
| Ryksa ur. ok. 1190 zm. 18 XI po 1238 |
Odon ur. ok. 1190 zm. ? |
Władysław Odonic ur. ok. 1190 zm. 5 VI 1239 |
|||||||
| Poprzednik Mieszko Stary |
książę wielkopolski 1177/9-1182 |
Następca Mieszko Stary |
| Poprzednik Mieszko III Stary |
Książę poznański 1177/9-1182 |
Następca Mieszko III Stary |
| Poprzednik Mieszko Młodszy |
Książę kaliski 1193-1194 |
Następca Mieszko III Stary |