Odznaka Krajoznawcza – odznaka ustanowiona w 1975 roku przez Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze w celu popularyzacji walorów krajoznawczych Polski i zachęcania do ich systematycznego poznawania. W dniu 26 lutego 1993 roku wszedł w życie nowy regulamin odznaki, który był poprawiany i nowelizowany w latach 1999 i 2004. Aktualna wersja regulaminu obowiązuje od 1 września 2004 roku.
Aby zdobyć Odznakę należy zwiedzić określoną liczbę różnego rodzaju obiektów krajoznawczych, które poznaje się w czasie odbywania wycieczek dowolnego rodzaju (np. piesze, kolarskie, motorowe).
Odznaka Krajoznawcza ma następujące rodzaje i stopnie:
Odznakę ROK zdobywa się na terenie województwa związanego z miejscem zamieszkania, natomiast OKP na terenie całego kraju. Dobór obiektów krajoznawczych odwiedzanych przy zdobywaniu ROK jest dowolny. Przy zdobywaniu OKP obowiązuje wykaz ponad 400 najbardziej charakterystycznych obiektów krajoznawczych (najciekawsze miasta, muzea, parki narodowe) zestawionych w Kanonie Krajoznawczym Polski. Odznakę OKP w stopniu złotym z szafirem w Polsce uzyskuje się po zwiedzeniu wszystkich obiektów wymienionych w tym Kanonie.
Regionalną Odznakę Krajoznawczą (ROK) trzeba odróżnić od regionalnych odznak krajoznawczych ustanowionych przez poszczególne oddziały PTTK np. "Przyjaciel Wielkopolski", "Warszawska Odznaka Krajoznawcza", "Przyjaciel Międzygórza". Osoby posiadające jakąkolwiek odznakę regionalną obowiązującą w regionie zamieszkania otrzymują automatycznie odznakę ROK w stopniu brązowym.