Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Odznaka za Rany (niem. das Verwundetenabzeichen) - niemiecka odznaka stworzona przez cesarza Wilhelma II w 1918 roku.
Spis treści |
Odznakę przyznawano w trzech podstawowych wersjach:
Odlewana z żeliwa lub mosiądzu. Czarną odznakę przyznawano w dwóch przypadkach:
Odlewana z tombaku lub cynku i posrebrzana. Srebrną odznakę przyznawano w dwóch przypadkach:
Odlewana z tombaku lub cynku i pozłacana. Złotą odznakę przyznawano w trzech przypadkach:
Wilhelm II stworzył odznakę 3 marca 1918 dla członków armii niemieckiej jako nagrodę za rany odniesione podczas I wojny światowej. Od 8 lipca 1918 odznaki mogły być również przyznawane członkom Armii kolonialnej.
Dla członków Imperialnej Marynarki Wojennej, Wilhelm II 24 czerwca 1918 zmienił wygląd odznaki (zamiast hełmu pojawiła się kotwica). Odznaka była przyznawana tylko w przypadku gdy rany zostały odniesione w bitwie morskiej.
Odznaka za Rany dla niemieckich ochotników podczas wojny domowej w Hiszpanii została stworzona przez Hitlera 22 maja 1939. Łącznie wydano 182 czarne i srebrne Odznaki za Rany.
Odznaka miała być noszona po lewej stronie klatki piersiowej (zwykle na kieszeni), poniżej medali wojennych.
1 czerwca 1940 Hitler zarządził, że każdy odbiorca srebrnej lub złotej Odznaki za Rany automatycznie dostawał Żelazny Krzyż II klasy, jeżeli wcześniej nie został udekorowany tym krzyżem.
Odznaka za Rany 20 lipca 1944 została stworzona w sierpniu 1944 dla osób które ucierpiały w zamachu na Hitlera (zostały ranne lub zabite). Pod Hełmem napisane jest: "20 lipca 1944" i pod spodem jest podpis Adolfa Hitlera. 2 września 1944 na ceremonii odznakę przyznano 25 osobom (licząc Hitlera).
Zgodnie z rozporządzeniem z dnia 26 lipca 1957 odznaka mogła być noszona gdy usunie się swastykę (przed rozporządzeniem noszenie odznak było zabronione). Dodatkowo wprowadzono baretki; przedstawiające miniaturkę odznaki w formie okucia na czarnej wstążce.
