Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Ofelia | |
 Zdjęcie trzech wewnętrznych księżyców, wykonane przez sondę Voyager 2 |
|
| Odkrył | Richard Terrile, Voyager Imaging Team |
| Data odkrycia | 20 stycznia 1986 |
| Tymczasowe oznaczenie | S/1986 U8 |
| Charakterystyka orbity | |
| Półoś wielka | 53 800 km |
| Mimośród | 0,010 |
| Okres obiegu | 0,376 d |
| Nachylenie do płaszczyzny orbity planety | 0,104° |
| Długość węzła wstępującego | 164,0° |
| Argument perycentrum | 17,8° |
| Anomalia średnia | 116,3° |
| Własności fizyczne | |
| Wymiary | 54 × 38 × 38 km |
| Powierzchnia | ~6 600 km2 |
| Objętość | ~41 000 km3 |
| Masa | 5,4 × 1016 kg |
| Średnia gęstość | 1,3 g/cm3 |
| Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni | 0,0070 m/s2 |
| Prędkość ucieczki | 0,018 |
| Okres obrotu wokół własnej osi | synchroniczny |
| Albedo | 0,08 |
| Jasność obserwowana (z Ziemi) |
22,8 m |
| Temperatura powierzchni | 64 K |
Ofelia (Uran VII) - jeden z księżyców Urana, odkryty w 1986 roku przez R. Terille'a, na podstawie zdjęć wykonanych przez sondę Voyager 2. Jego nazwa pochodzi od córki Poloniusza i narzeczonej tytułowego bohatera Hamleta Williama Shakespeare'a.
Ofelia jest zewnętrznym księżycem pasterskim utrzymującym w równowadze pierścień epsilon Urana. Krąży ruchem prostym wokół planety, po nieco eliptycznej orbicie. Prędkość orbitalna księżyca powoli synchronizuje się z ruchem wirowym planety i w przyszłości obydwa ciała będą stale zwrócone do siebie tymi samymi stronami.
|
|||||||
