Offa (ur. ?, zm. 26 lipca 796) – król anglosaski. Jeden z najpotężniejszych królów we wczesnej, anglosaskiej historii Anglii. Jako władca Mercji od 757 do 796 Offa doprowadził południową Anglię do szczytu politycznej jedności, jaki osiągnęła w okresie anglosaskim (V-XI w.). Nawiązał także stosunki z władcami na kontynencie europejskim.
Jako członek rodziny panującej w Mercji od pokoleń, Offa przejął władzę w wojnie domowej, która nastąpiła po zamordowaniu jego kuzyna, króla Aethelbalda (panował w 716-757). Dzięki bezlitosnemu tłumieniu oporu kilku małych królestw w Mercji i wokół niej, stworzył jedno państwo rozciągające się na większą część Anglii, na południe od dzisiejszego Yorkshire. Pomniejsi królowie tego regionu odnosili się do niego z respektem, z kolei on wydał swoje córki za mąż władcom Wessexu i Nortumbrii.
Offa miał ambicję, aby władcy z kontynentu uznawali go za równego im monarchę. Karol Wielki, król Franków, toczył z nim spory, mimo to dwaj władcy zawarli umowę handlową w 796. Poza tym, Offa utrzymywał przyjazne stosunki z papieżem Hadrianem I, któremu umożliwił zwiększenie kontroli nad angielskim Kościołem, i który przychylił się do prośby Offy, aby utworzyć arcybiskupstwo w Lichfield. Ta zmiana w organizacji kościelnej uwalniała Kościół w Mercji od zwierzchnictwa arcybiskupa Canterbury, którego siedziba znajdowała się w królestwie Kentu, i który był wrogiem Offy.
Offa wzniósł pomiędzy Mercją i Walią wielki wał znany jako Wał Offy (Offa's Dyke). Ustanowił również nowy wygląd monet noszących imię króla oraz tytuł i imię mincerza odpowiedzialnego za jakość monet. Zasady te były stosowane w Anglii w następnych wiekach.
Offa dbał również o rozwój szkolnictwa, wspierając szkoły przyklasztorne poprzez nadawanie praw do ściągania dziesięcin[1].
| Poprzednik Aethelbald |
Król Mercji 757-796 |
Następca Coenwulf |
| Poprzednik Ealhmund |
Król Kentu 785-796 |
Następca Eadbert II |
| Poprzednik Aethelbert |
Król Anglii Wschodniej 794-796 |
Następca Eadwald |
|
|||||||||||