| Ogrodzieniec | |||
|
|||
| Państwo | |||
| Województwo | śląskie | ||
| Powiat | zawierciański | ||
| Gmina | Ogrodzieniec gmina miejsko-wiejska |
||
| Założono | XI wiek | ||
| Prawa miejskie | 1409-1870, od 1973 | ||
| Burmistrz | Andrzej Mikulski | ||
| Powierzchnia | 28,56 km² | ||
| Wysokość | 390 – 420 m n.p.m. | ||
| Ludność (2010) • liczba • gęstość |
4401 156,1 os./km² |
||
| Strefa numeracyjna |
(+48) 32 | ||
| Kod pocztowy | 42-440 | ||
| Tablice rejestracyjne | SZA | ||
| Na mapach: | |||
| TERC (TERYT) |
2243316064 | ||
| SIMC | 0150923 | ||
|
Urząd miejski
pl. Wolności 2542-440 Ogrodzieniec |
|||
| Strona internetowa | |||
Ogrodzieniec – miasto w województwie śląskim, w powiecie zawierciańskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Ogrodzieniec. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa katowickiego. Prawa miejskie posiadał w latach 1386-1870 oraz od 1973. Tutejsi wyznawcy kościoła rzymskokatolickiego należą do Parafii Przemienienia Pańskiego.
Według danych z 31 grudnia 2010 r. miasto miało 4401 mieszkańców[1].
Spis treści |
Miasto położone jest na obrzeżach Zagłębia Dąbrowskiego, w środkowej części Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej, na granicy dwóch mezoregionów: Wyżyny Częstochowskiej i Obniżenia Górnej Warty (Wyżyna Woźnicko-Wieluńska).
Według danych z 1 stycznia 2011 r. powierzchnia miasta wynosiła 28,56 km²[2].
Położone na wysokości od 390 do 420 m n.p.m.[potrzebne źródło]
W centrum miasta krzyżują się drogi wojewódzkie nr 791 i nr 790. Od południa i zachodu do miasta przylega znaczny kompleks leśny, od północy złoża wapienne oraz nieczynny kamieniołom eksploatowany kiedyś przez cementownię Wiek, od północnego zachodu łąki przechodzące w dolinę Czarnej Przemszy, a od wschodu – pola uprawne. Na terenie miasta znajduje się 1207 budynków (stan na luty 2004) oraz 112 gospodarstw rolnych (stan na sierpień 2008).[potrzebne źródło]
Początki miasta sięgają prawdopodobnie XI wieku. Rozwijało się tu grodzisko rolników, myśliwych i smolarzy. W 1241 Ogrodzieniec został najechany przez Tatarów, którzy spalili miasto i zamek. Po najeździe drewniany dotąd zamek został odbudowany z kamienia.
Pierwsze zapiski historyczne o Ogrodzieńcu pochodzą z 1346[3]. Pod koniec XIII w. wybudowano w mieście zajazd. Położenie Ogrodzieńca sprzyjało rozwojowi handlu, którym trudnili się przeważnie Żydzi. W XIII i XIV w. w puszczach ogrodzienieckich organizowano polowania na grubą zwierzynę.
W 1784 Ogrodzieniec otrzymał przywilej na organizację 12 jarmarków rocznie. W 1795 był w zaborze pruskim (Nowy Śląsk), a od 1815 w zaborze rosyjskim (Królestwo Polskie). W 1886 były tu 162 domy (w tym 26 murowanych) i około 1000 mieszkańców (w tym 163 Żydów).
Wojska niemieckie zajęły miejscowość 4 dni po rozpoczęciu II wojny światowej. 8 października 1939 ziemię ogrodzieniecką wcielono do III Rzeszy. Podczas okupacji hitlerowskiej planowano zniemczenie nazwy miejscowości na Bonerburg (od Bonerów – XVII-wiecznych właścicieli zamku Ogrodzieniec), ale zmiana ta nie weszła nigdy w życie.
Do 1956 miejscowość znajdowała się w powiecie olkuskim, do 1975 i od 1999 w powiecie zawierciańskim.
Ważny ośrodek produkcji cegieł i materiałów budowlanych. W latach 1913-1999 działała tu cementownia Wiek – jeden z największych zakładów w regionie. Drugim ważnym budynkiem przemysłowym była zamknięta w 1998 fabryka PMIB Izolacja Ogrodzieniec produkująca materiały ociepleniowe z wykorzystaniem azbestu.
Ważny ośrodek turystyczny leżący na Szlaku Orlich Gniazd. Przez centrum miasta przebiega
Szlak Warowni Jurajskich. Miejscowość nie obejmuje terenu zamku obronnego Ogrodzieniec, który znajduje się w sąsiedniej wsi – Podzamczu.
| Ta sekcja od 2011-09 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić sekcję weryfikowalną, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Miasta i gminy partnerskie:
|
||||||||||||||
|
||||||||||
|
|||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
|
||||||||||||||||