Ok1

Ok1
Ok1 w Wolsztynie
Producent	Henschel
Lata budowy	1906 - 1923
Układ osi	2'C
Masa służbowa	78,2 t
Długość parowozu	11 200 mm
Długość z tendrem	18 590 mm
Wysokość	4550 mm
Rozstaw osi skrajnych	15 665 mm
Moc znamionowa	900 KM (662 kW)
Maksymalna siła pociągowa	12 500 kG
Prędkość maksymalna	100 km/h
Typ tendra	22D2
Ciśnienie w kotle	12 at
Powierzchnia ogrzewalna kotła	143,25 m²
Powierzchnia rusztu	2,64 m²
Średnica cylindra	575 mm
Skok tłoka	630 mm
Średnica kół napędnych	1750 mm
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Ok1 - polskie oznaczenie pruskiego parowozu osobowego serii P8.

Typ P8 budowany był masowo w wielu fabrykach niemieckich w latach 1906-1923, także na eksport i w innych krajach (w Rumunii do 1939). Łącznie, przez 33 lata, powstało blisko 4000 maszyn. Parowóz stosowany był praktycznie na wszystkich kolejach kontynentu europejskiego. W Niemczech po I wojnie światowej lokomotywy te zostały oznaczone jako seria 38^10-40. W Polsce lokomotywy te używane były powszechnie, część z nich przydzielono PKP wkrótce po odrodzeniu. Po II wojnie światowej była to najliczniejsza seria parowozów osobowych w Polsce osiągając 422 egz. W czynnej eksploatacji na PKP przetrwała do końca lat 70. XX wieku. Zachowano kilka parowozów tej serii do celów muzealnych.

Parowozy serii Ok1 należały do najbardziej udanych konstrukcji, jakie służyły w Polsce. Przyczyniła się do tego doskonała opinia wśród załóg, bardzo dobre właściwości trakcyjne, spokojny bieg, łatwość obsługi, niska awaryjność.

Niektóre właściwości trakcyjne

Maksymalna siła pociągowa podczas rozruchu Ok1 wynosi 12 500 kG. Parowóz ten mógł ciągnąć na torze poziomym składy osobowe (wag. 4-osiowe) o masie 295 ton z szybkością 100 km/h, lub 645 t - 80 km/h.

Bibliografia

• J.Fijałkowski i W. Kowalewski, 1959, Charakterystyki Normalnotorowych Pojazdów Trakcyjnych, Wydawnictwa Komunikacyjne

Linki zewnętrzne

• Opis konstrukcji i zdjęcia