Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Okręg Stanisławów SZP, ZWZ, wreszcie Armii Krajowej noszący kryptonimy "Kawon", "Karaś", "Struga", "Światła".
Okręg rozwijał się w trudnych warunkach geopolitycznych. Jego inspektoraty, położone nad granicą, inwigilowane były przez NKWD i inne służby specjalne ZSRR. W 1942 i ponownie w 1943 Niemcy rozbili sztab okręgu, aresztując jego kadrę. Do organizowania nowego sztabu KG AK delegowała z Warszawy nowych oficerów.
W planach operacyjnych Obszaru Lwowskiego AK do jego zadań zaliczano unieruchomienie przez przynajmniej trzy dni węzłów kolejowych w Stanisławowie i Chodorowie, telekomunikacji oraz ruchu na szosach Podkarpacia. Rozpatrywano też opanowanie Stanisławowa. Okręg otrzymał również zadanie osłony ludności polskiej przed nasilającymi się o pogromami Polaków ze strony UPA.
Na początku marca 1944 okręg stanisławowski liczył ponad 5 tys. ludzi w szeregach AK oraz około 2 tys. osób cywilnych w szeregach samoobrony[1], uzbrojonych 300 karabinów i 2000 granatów[2]. Zorganizowany był w 90 plutonów pełnych i 16 szkieletowych.
10 marca 1944 kpt. Herman wydał rozkaz operacyjny do "Burzy".
Spis treści |
Okręg Stanisławów AK obejmował obszar około 16.000 km2. Liczba ludności wynosiła około 1,4 miliona. Charakteryzował się najmniejszym procentem ludności narodowości polskiej wśród okręgów AK. Do używania języka polskiego przyznawało się 22,4% ludności, do ukraińskiego i ruskiego - 68,9 %. Do obrządku rzymskokatolickiego przyznawało się 16,6%, a grecko-katolickiego 72,9%. Występowały tu silne tendencje nacjonalistyczne. Polacy skupieni byli w trzech większych miastach - Kołomyi, Stanisławowie i Stryju, gdzie język polski używało 42 % do 65%, a rzymskich katolików było około 35%. Ilość grekokatolików szacowano na 18 do 28%.
30 czerwca 1944 komenda Obszaru Lwów swoim rozkazem dokonała reorganizacji wprowadzajac trzy podokręgi[4]. Powstał Podokręg Stanisławów AK w składzie:[5]
|
||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||
