| Okręg | |
| poleski | |
| Położenie na mapie Polski |
|
| Państwo | |
| Stolica | Pińsk |
| Szczegółowy podział administracyjny | |
| powiaty | 9 |
| powiaty miejskie | 0 |
Okręg poleski – tymczasowa jednostka administracyjna drugiej instancji funkcjonująca na przełomie lat 1920-1921 na obszarze ziem objętych umową o preliminaryjnym pokoju i rozejmie (tzw. Kresy Wschodnie), podpisaną w Rydze 12 października 1920. Siedzibą władz okregu był Pińsk.
Okręg poleski został utworzony 20 grudnia 1920 przez Rząd RP z części dotychczasowych okręgów administrowanych przez ZCZW (1919-20) i TZTPiE (1920): brzeskiego (południowo-zachodnia część), północnej części wołyńskiego[1] oraz wschodnich skrawków mińskiego[2]. Na czele okręgu stanął naczelnik okręgu, będący przedstawicielem Rządu, odpowiedzialnym wykonawcą zleceń ministrów i zwierzchnikiem władz i urzędów[3].
W skład okręgu poleskiego weszły powiaty:
19 lutego 1921 okręg poleski przekształcono w województwo poleskie, z wyjątkiem powiatu białowieskiego[4], który przyłączono do utworzonego wcześniej (14 sierpnia 1919[5]) województwa białostockiego[6].
|
|||||||||||||