Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Ol12 | |
 |
|
| Producent | StEG, Wiedeń |
| Układ osi | 1'C1' |
| Masa służbowa | 100,2 t |
| Długość z tendrem | 16 945 mm |
| Wysokość | 4650 mm |
| Maksymalna siła pociągowa | 10 700 kG |
| Prędkość maksymalna | 90 km/h |
| Typ tendra | 16C11 |
| Ciśnienie w kotle | 15 at |
| Powierzchnia ogrzewalna kotła | 119,6 m² |
| Powierzchnia przegrzewacza | 30 m² |
| Powierzchnia rusztu | 3 m² |
| Średnica cylindra | 475 mm |
| Skok tłoka | 720 mm |
| Średnica kół napędnych | 1625 mm |
| Średnica kół tocznych | 870 mm |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Ol12 – polskie oznaczenie austriackiego parowozu, zmodernizowanej na parę przegrzaną wersji parowozów serii 329 oznaczonej jako 429, firmy Staats-Eisenbahn-Gesellschaft o układzie osi 1'C1. Parowóz został zaprojektowany przez Karla Gölsdorfa.
Spis treści |
W latach 1909-1910 Zbudowano 57 sztuk tego parowozu, które posiadały silnik sprzężony, suwaki płaskie oraz tłokowe[1]. Następnie po modernizacji zbudowano w latach 1911-1917 197 sztuk oznaczonych serią 429.100 i 429.900. W latach 1911-1912 oraz w 1916 r. powstało 126 maszyn z silnikiem sprzężonym i dwoma suwakami tłokowymi. W latach 1913-1918 zbudowano 197 parowozów z silnikiem bliźniaczym[1].
Po I wojnie światowej na PKP znalazło się 106 parowozów tego typu, które obsługiwały pociągi osobowe w dawnym zaborze austriackim. W 1926 r. polskie koleje posiadały 46 parowozów tej serii z silnikiem sprzężonym oraz 60 maszyn z silnikiem bliźniaczym[1]. W 1945 r. na kolei pracowało 47 maszyn tego typu[1]. Po II wojnie światowej lokomotywy tego typu były jeszcze często wykorzystywane w południowej Polsce do prowadzenia pociągów osobowych, zwłaszcza na liniach o niewielkim ruchu. Obecnie jedyny egzemplarz Ol12-7 z 1912 znajduje się w skansenie kolejowym w Chabówce. Parowóz jest czynny, okresowo rozpalany. Jest to najstarszy w Polsce parowóz używany w ruchu. W tym roku kończy on 100 lat.
Obecnie Ol12 prowadzi pociągi retro oraz pociągi okolicznościowe, najczęściej na trasie Chabówka – Mszana Dolna i z powrotem. Ze względu na stosunkowo dużą średnicę kół napędowych i niedostateczną moc lokomotywa Ol12 nie jest używana na trasie Chabówka – Zakopane charakteryzującej się ekstremalnymi warunkami trakcji (ostre zakręty, duże nachylenia toru).
Maksymalna siła pociągowa maszyny jest ograniczona jej przyczepnością. Tak też jest i w przypadku Ol12. Maksymalna siła pociągowa podczas rozruchu Ol12 wynosi 10 700 kG. Parowóz mógł ciągnąć na torze poziomym składy osobowe (wag. 2 i 3-osiowe) o masie 310 ton z prędkością 90 km/h lub 650 ton – 70 km/h[2].
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||
