Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Ola Obarska | |
| Prawdziwe imię i nazwisko | Olimpia Obarska-Forkasiewicz |
| Data i miejsce urodzenia | 1 czerwca 1910[1] Września |
| Data i miejsce śmierci | 1 stycznia 1994 Warszawa |
| Zawód | aktorka, śpiewaczka operetkowa, autorka tekstów |
| Lata aktywności | 1931–1994 |
| Odznaczenia | |
  |
|
Ola Obarska, właśc. Olimpia Obarska-Forkasiewicz (ur. 1 czerwca 1910 we Wrześni, zm. 1 stycznia 1994 w Warszawie) – polska aktorka, śpiewaczka operetkowa, librecistka, reżyserka teatralna, felietonistka i autorka tekstów, sporadycznie występująca w filmie. Przed wojną związana była z m.in. warszawskimi teatrami 8.15, Teatrem Polskim oraz toruńskim Teatrem Miejskim. Po wojnie występowała m.in. w Ludowym Teatrze Muzycznym w Warszawie, łódzkiej Operetce oraz Operze Śląskiej w Bytomiu. Jako autorka tekstów pisała piosenki dla wykonawców takich jak m.in. Violetta Villas, Hanna Rek, Sława Przybylska, Mieczysław Fogg oraz Rena Rolska. Pochowana na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.
Spis treści |
Obarska skończyła Miejskie Konserwatorium w Bydgoszczy w klasie śpiewu i fortepianu. Edukację muzyczną kontynuowała w Cours Du Fanloup w Boulogne sur Seine, we Francji. Zadebiutowała w 1931 w Operetce Bydgoskiej grając w Polskiej krwi. Od 1932 mieszkała w Warszawie, występowała na deskach Operetki Warszawskiej, a także teatrów rewiowych i muzycznych, m.in. 8.30, Banda oraz Letnim. Pod koniec lat 30. wyjechała za granicę. Występowała m.in. w Wiedniu, w operetce Bal w Savo’u, prowadziła także konferansjerkę w pięciu językach w berlińskim Teatrze Scala. Po powrocie do Polski występowała na scenie Teatru Wielkiego w Warszawie. Miesiąc przed wybuchem II wojny światowej zaczęła grać w operetce Panna Wodna w warszawskim teatrze 8.15.
W czasie okupacji hitlerowskiej śpiewała w kawiarniach warszawskich. We wrześniu 1944 ochotniczo wstąpiła I Armii Wojska Polskiego. Odbyła szlak bojowy do Berlina jako reżyser i aktorka teatru przyfrontowego.
W latach powojennych nawiązała współpracę z Polskim Radiem i Teatrem Polskiego Radia. Zaczęła pisać teksty piosenek. Prowadziła zajęcia z interpretacji piosenki w kabarecie „Mozaika”.
Jest autorką librett m.in. do komedii muzycznej Wszystko dla kobiet, musicalu Hel oraz baletu Klementyna. Napisała wydaną w 1976 książkę Rozdawałam kwiaty zwycięzcom.
