Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Olaf Prenzler | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 Olaf Prenzler zdobywa mistrzostwo NRD na 200 m w 1978 |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wzrost | 178 cm | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Masa ciała | 78 kg | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dyscypliny | lekkoatletyka | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Olaf Prenzler (ur. 2 kwietnia 1958 w Käsdorf) – niemiecki lekkoatleta sprinter reprezentujący NRD, mistrz Europy.
Spis treści |
Prenzler rozpoczął karierę międzynarodową od zdobycia srebrnego medalu w biegu na 100 m na mistrzostwach Europy juniorów w 1977 w Doniecku[1]. Podczas mistrzostw Europy seniorów w 1978 w Pradze wywalczył dwa srebrne medale: w biegu na 200 m (za Pietro Menneą) i w sztafecie 4 x 100 m (biegła w składzie: Manfred Kokot, Eugen Ray, Prenzler i Alexander Thieme). Na halowych mistrzostwach Europy w 1979 w Wiedniu odpadł w półfinale biegu na 60 m. Na igrzyskach olimpijskich w 1980 w Moskwie odpadł w półfinale biegu na 200 m. 9 lipca 1982 sztafeta 4 x 100 m w składzie Thomas Schröder, Detlef Kübeck, Prenzler i Frank Emmelmann ustanowiła wynikiem 38,29 s rekord NRD, który do tej pory jest rekordem Niemiec[2][3].
Na mistrzostwach Europy w 1982 w Atenach Prenzler zdobył dwa medale: złoty w biegu na 200 m i srebrny w sztafecie 4 x 100 m (biegła w składzie: Kübeck, Prenzler, Thomas Munkelt i Frank Emmelmann). Zajął również 6. miejsce w finale biegu na 100 m.
Reprezentacja NRD zbojkotowała letnie igrzyska olimpijskie w 1984 w Los Angeles. Na alternatywnych zawodach Przyjaźń-84 w Moskwie Prenzler zajął 3. miejsce na 200 m..
Na halowych mistrzostwach Europy w 1985 w Pireusie zajął 2. miejsce w biegu na 60 m. Na mistrzostwach Europy w 1986 w Stuttgarcie zdobył srebrny medal w sztafecie 4 x 100 m (w składzie: Schröder, Steffen Bringmann, Prenzler i Emmelmann). Indywidualnie był siódmy w finale biegu na 200 m.
Prenzler był mistrzem NRD na 100 m w 1979 i wicemistrzem w 1982[4]. Na 200 m był mistrzem w 1978 i 1983, wicemistrzem w 1979, 1980, 1985, 1986 i 1988, a także brązowym medalistą w 1981[5]. Zdobył również mistrzostwo NRD w sztafecie 4 x 100 m w 1981 i 1985 oraz wicemistrzostwo w 1978[6]. W hali był wicemistrzem NRD na 60 m w 1979 oraz brązowym medalistą w 1985[7], a także mistrzem na 200 m w latach 1985-1987[8].
| Konkurencja | Data i miejsce | Wynik |
|---|---|---|
| bieg na 60 m (hala) | 24 lutego 1979, Wiedeń | 6,75 |
| bieg na 100 m | 13 czerwca 1979, Drezno | 10,28 |
| bieg na 100 m (hala) | 7 lutego 1979, Berlin | 10,43 |
| bieg na 200 m | 9 września 1982, Ateny | 20,46 |
| bieg na 200 m (hala) | 2 marca 1985, Pireus | 20,81 |
|
|||||
