Oleg Mądry (ros. Олег z staronord. Helgi, ur. ok. 845, zm. w 912 roku) – książę zwierzchni Rusi w latach 879 – 912, następca i krewny Ruryka.
Oleg objął władzę nad Rusią Nowogrodzką po śmierci Ruryka w 879 roku, z powodu niepełnoletności syna Ruryka – Igora Rurykowicza. Szybko jednak umocnił swą władzę i nie oddał jej Igorowi aż do śmierci.
W 882 Oleg przyłączył do Rusi Nowogrodzkiej Smoleńsk i jak podaje Powieść minionych lat, w tym samym roku ruszył na Kijów[1], którym władali dawni towarzysze Ruryka, Askold i Dir. Oleg podbił Kijów, a Askolda i Dira prawdopodobnie zwabił w pułapkę i rozkazał skrytobójczo zamordować. Wkrótce po tych wydarzeniach Oleg z przyczyn geopolitycznych przeniósł stolicę swego państwa z Nowogrodu Wielkiego do Kijowa, co dało początek Rusi Kijowskiej.
Wiadomości źródłowe na temat Olega są skąpe i nie zawsze pewne, ale wiadomo, że przyczynił się on do zjednoczenia wschodniej Słowiańszczyzny, podporządkowując sobie m.in. plemiona Siewierzan, Dulebów, Tywerców i in. Walczył też z koczowniczymi Chazarami, którzy stanowili wielkie zagrożenie dla plemion ruskich. O tym wspomina też Aleksander Puszkin w swoim wierszu:
Oleg nawiązał także kontakty handlowe i polityczne z Bizancjum. Prawdopodobnie w 907 roku wyruszył na wyprawę do Konstantynopola, co zaowocowało podpisaniem pokoju z cesarzem bizantyjskim Leonem VI i pierwszej w dziejach Rusi umowy handlowej.
Oleg zmarł w roku 912. Według Powieści lat minionych pogański czarownik obwieścił mu, że zginie z powodu swojego ukochanego konia. Oleg trzymał się od niego daleko, a kiedy dowiedział się, że koń już dawno padł, zapragnął zobaczyć jego szczątki. Gdy Oleg nastąpił na czaszkę konia, wyśmiał wróżbitę, a wówczas wypełzł z czaszki wąż, który śmiertelnie ukąsił Olega[2].
| Poprzednik Askold i Dir |
Wielki Książę Kijowski 882-912 |
Następca Igor Rurykowicz |