Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Olgierd Budrewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Olgierd Budrewicz
2008.06.25. Olgierd Budrewicz Fot Mariusz Kubik 01.JPG
Olgierd Budrewicz (2008)
Imiona i nazwisko Olgierd Budrewicz
Data i miejsce urodzenia 10 lutego 1923
Warszawa
Data i miejsce śmierci 20 listopada 2011
Narodowość polska
Dziedzina sztuki literatura
Ważne dzieła Baedeker warszawski, Sagi warszawskie, Pozłacana dżungla, Równoleżnik zero, Karnawał na wulkanie, Ta przeklęta susza, Piekło w kolorach
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Krzyż Armii Krajowej Warszawski Krzyż Powstańczy Krzyż Partyzancki Złoty Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis"
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons
Z żoną, Hanną z d. Kanicką Stowarzyszenie Pracowników, Współpracowników i Przyjaciół Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa Imienia Jana Nowaka-Jeziorańskiego, Radio Café, Warszawa 21 września 2009

Olgierd Budrewicz (ur. 10 lutego 1923 w Warszawie, zm. 20 listopada 2011)[1] – polski dziennikarz, reportażysta, pisarz, varsavianista, podróżnik.

Spis treści

[edytuj] Biografia

Syn Kazimierza Budrewicza i Emilii von Ellern. Wiedzę zdobywał w 5 Państwowym Gimnazjum (obecnie V LO) im. Księcia Józefa Poniatowskiego w Warszawie. Maturę zdał w 1942 roku na tajnych kompletach. Studiował następnie na tajnym Uniwersytecie Warszawskim (wydział prawa) i w konspiracyjnej Wyższej Szkole Dziennikarskiej. Żołnierz Armii Krajowej (pseud. Konrad), uczestnik powstania warszawskiego (zgrupowanie Żmija, obwód Żywiciel), w stopniu kaprala podchorążego. Współredagował powstańcze pismo "Dziennik Radiowy 22. Obwodu AK". Po upadku powstania przebywał w Krakowie, następnie studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim i Uniwersytecie Warszawskim (dyplom w 1946 roku).

Pracował jako początkujący reporter w działach miejskich "Tygodnika Warszawskiego" (1945-1947) i "Wieczoru Warszawy" (1946-1947). Następnie dziennikarz "Słowa Powszechnego" i Agencji Prasowo-Informacyjnej API. Od lat 50. wieloletni dziennikarz "Przekroju" (współpraca od 1953 r., członek redakcji w latach 1955-1970). Współpracował z pismami "Stolica" (w latach 1958-1964 i 1966-1970, m.in. felieton "Warszawskie widzimisię") i "Przegląd Kulturalny" (od 1960 do 1963 roku, m.in. felietony z cyklu "Było nie było"). Od 1970 roku w tygodniku "Perspektywy". Współpracował z "Wprost" i innymi czasopismami.

Członek Stowarzyszenia Dziennikarzy RP (1946-1951), a następnie Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich (od roku 1951), Związku Literatów Polskich (1958-1983), ZAIKS-u (od 1957 r.), Stowarzyszenia Autorów Dzieł Naukowych (od 1985 r.), Stowarzyszenia Pisarzy Polskich (od 1989 r.), The Explorers Club (od 1996 r.). Przewodniczący Towarzystwa Przyjaciół Łazienek Królewskich w Warszawie (od 1988 r.), Prezydent Warszawskiego Klubu Rotariańskiego (jeden z klubów Rotary International; 1992-1993). Autor wielu reportaży zagranicznych wydanych w kilkudziesięciu książkach, programów telewizyjnych, scenariuszy i komentarzy do dokumentów filmowych. Twórca publicystyki poświęconej zagadnieniom polonijnym, przewodników, publikacji podróżniczych. Autor wydawnictw poświęconych historii i współczesności Warszawy, artykułów, felietonów, szkiców i esejów dotyczących tematyki varsavianistycznej. Jest także autorem wstępów do licznych albumów. Jego twórczość była tłumaczona m.in. na język angielski, rosyjski, niemiecki.

22 czerwca 2011 na uroczystości w siedzibie Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego został odznaczony przez ministra Bogdana Zdrojewskiego Złotym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis[2].

Od 1946 był żonaty z Hanną z d. Kanicką (zm. 15 maja 2010). Ich córka - Ewa Budrewicz-Wałaszewska jest anglistką, m.in. tłumaczką literatury pięknej (np. Raymonda Chandlera) i reportażowej.

Mieszkał w Warszawie, na Żoliborzu. Zmarł 20 listopada 2011, nabożeństwo żałobne odbyło się w kościele św. Karola Boromeusza, pochowany został na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie[3].

[edytuj] Odznaczenia, nagrody i wyróżnienia

[edytuj] Twórczość

Olgierd Budrewicz z Władysławem Bartoszewskim, Warszawa 28 września 2006
Olgierd Budrewicz w swoim gabinecie, na warszawskim Żoliborzu, 2008
Warszawa 27 sierpnia 2008
Warszawa, 25 czerwca 2008
Warszawa, 25 czerwca 2008
Grób dziennikarza Olgierda Budrewicza na Starych Powązkach w Warszawie

[edytuj] Inne opracowania

Opracowania wydane w serii "Biblioteka Fotoreportażowa CRZZ" (wespół z Markiem Holzmanem):

[edytuj] Inne prace redakcyjne

Przypisy

  1. ↑ PAP / WP Książki: Nie żyje Olgierd Budrewicz - dziennikarz, varsavianista i podróżnik (pol.). ksiazki.wp.pl. [dostęp 2011-11-22].
  2. ↑ Wręczenie medali Gloria Artis. mkidn.gov.pl, 20 czerwca 2011. [dostęp 22 czerwca 2011].
  3. ↑ Pogrzeb polskiego podróżnika w środę. fakt.pl, 2011-11-25. [dostęp 2011-12-8].
  4. ↑ Słownik warszawski, Olgierd Budrewicz, Julian Bohdanowicz, prof. Maciej Buszewicz, Tomasz Chomiszczak – Wydawnictwo BOSZ
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Olgierd_Budrewicz&oldid=31199177”
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty