Olimpijski Konkurs Sztuki i Literatury

Stadion Olimpijski w Amsterdamie, zaprojektowany przez Jana Wilsa, zwyciężył (złoty medal) w kategorii architektura w 1928 roku

Alfréd Hajós jest jednym z dwóch ludzi, którzy otrzymali medale olimpijskie równocześnie za osiągnięcia sportowe i artystyczne

Olimpijski Konkurs Sztuki i Literatury – konkurs sztuki i literatury, odbywający się w latach 1912–1948 równolegle ze sportowymi igrzyskami olimpijskimi. Obejmował różne dziedziny twórczości artystycznej.

Pomysłodawcą połączenia rywalizacji sportowej oraz artystycznej był Pierre de Coubertin, który twierdził, że człowiek w swej naturze powinien rozwijać się zarówno fizycznie jak i duchowo, a w ówczesnych czasach obie te strefy niebezpiecznie się oddaliły, pozostając często w konflikcie – część środowisk uważała, że współzawodnictwo sportowe niesie za sobą wiele negatywnych zjawisk, odciągając jednocześnie uwagę społeczeństw od dziedzin bardziej wartościowych.

Program rywalizacji artystycznej obejmował takie dziedziny sztuki jak: poezja, epika, rzeźba, malarstwo, architektura oraz muzyka.

Po Olimpiadzie w Londynie w 1948 zaprzestano – z inicjatywy przewodniczącego MKOL Szweda Sigfrida Edströma – organizacji konkursów literatury i sztuki.

Edycje

Sztokholm 1912 Antwerpia 1920 Paryż 1924 Amsterdam 1928

Los Angeles 1932 Berlin 1936 Londyn 1948

Polscy medaliści

1928

Złoto – Kazimierz Wierzyński (poezja), brąz – Władysław Skoczylas (grafika).

1932

Złoto – Józef Klukowski (rzeźba), srebro – Janina Konarska (grafika).

1936

Srebro – Józef Klukowski (rzeźba), brąz – Jan Parandowski (proza), Stanisław Ostoja-Chrostowski (grafika).

1948

Złoto – Zbigniew Turski (muzyka).