Omega (klasa jachtów)

Omega
Konstruktor	Juliusz Sieradzki
Rok konstrukcji	1942
Kraj pochodzenia	Polska
Typ ożaglowania	slup
Podstawowa pow. ożaglowania	15 (regatowa 18+18 spinaker) m²
Długość maksymalna	6,20 m
Szerokość maksymalna	1,80 m
Wysokość maksymalna	8,45 m
Masa całkowita	250 (regatowa) 320 (standard) kg
Typ kadłuba	mieczowy
Materiał konstrukcyjny	słomka lub laminat p/s
Zanurzenie minimalne	16 cm
Zanurzenie maksymalne	96 cm
Ilość załogi	regaty 3, max 6
Omega w wersji regatowej

Omega (Ω) – popularna w Polsce klasa jachtów żaglowych regatowych i turystycznych. Posiada małe zanurzenie i stosunkowo obszerny kokpit. Przeznaczona do żeglugi śródlądowej, rzadko spotykana na morzu ze względu na restrykcyjne przepisy, mimo iż formalnie można pływać do 2 Mm od brzegu.

Na kadłubie Omegi były wykonywane jachty kabinowe np. Alfa, ale nie zdobyły popularności. Mistrzostwa Polski odbywają się od 1951 roku, z przerwą w latach 60. i 70., wznowione w roku 1981. W latach siedemdziesiątych na jeziorach mazurskich były organizowane nieformalne regaty dla uczestników obozów. Omegi pływały w nich z liczniejszymi załogami, często z całym dobytkiem obozowym na pokładzie, a metą było np. przejście pod mostem po położeniu masztu.

Obecnie regatowe Omegi są wyposażone w trapez do balastowania, spinaker, pompki samowylewające, liczne regulacje żagli. Oprócz Mistrzostw Polski są rozgrywane regaty z cyklu Pucharu Polski oraz liczne zawody mniejszej rangi.

Pierwsze Omegi powstały w Warszawie w czasie okupacji (w roku 1942). Przy budowie pierwszej oprócz konstruktora brali udział: Zbigniew Szymański, Mieczysław Boczar, Leon Jensz.

Dane

• typ: slup
• ożaglowanie bermudzkie
  • powierzchnia:
    • całkowita: 15 m²
    • grot: 9 m²
    • fok: 6 m²
    • spinaker: ok. 18 m² dopuszczony do regat od 2001
    • oznaczenie na grocie: Ω , czarna, duża grecka litera omega
• wymiary:
  • długość całkowita: 6,20 m
  • szerokość całkowita: 1,80 m
  • zanurzenie: 0,16 m
  • zanurzenie z mieczem: 0,96 m
  • wysokość masztu: 8,30 m
• masa całkowita: 320 kg (minimalna 250 kg)
• załoga: 3-6, w czasie oficjalnych regat 3. W czasie pływań turystycznych z bagażem i wyposażeniem biwakowym: 4 osoby, (ilość miejsca w kokpicie pozwalała na wygodny nocleg na materacach pneumatycznych, pod namiotem rozkładanym na bomie właśnie 4 osób, w tym dwie po obu stronach skrzynki mieczowej)
• konstruktor: Juliusz Sieradzki (1942)
• konstrukcja:
  • kadłuba: w pierwszych drewniana (poszycie listewkowe), a następnie (od połowy lat 70. XX w.) laminatowa (typ Ostróda), były też wykonania drewniane-laminowane,
  • maszt: drewniany klejony, w późniejszych wykonaniach: z profilu aluminiowego
  • żagle: bawełniane, potem z Dacronu.
  • urządzenie sterowe: były wykonania w wersjach z rumplem i z rogatnicą

Do pływań turystycznych na dłuższych trasach z pokonywaniem rzek i kanałów w latach 60. i 70. były stosowane przyczepne silniki zaburtowe (w tym NRD-owski "Tumler", zarufowe sowieckie "Saluty" i "Wietieroki").

Linki zewnętrzne

• Związek Klasy Omega