Na mapach:
}}
| Ometz אומץ |
|
| Państwo | |
| Dystrykt | Dystrykt Centralny |
| Położenie | 32°22'10'' N 34°59'38'' E |
| Wysokość | 34 m n.p.m. |
| Ludność (2007) • liczba ludności |
484 |
| Nr kierunkowy | +972 4 |
| Kod pocztowy | 38870 |
|
Położenie na mapie kraju
|
|
Ometz (hebr. אומץ; pol. Odwaga) – moszaw położony w samorządzie regionu Doliny Hefer, w Dystrykcie Centralnym, w Izraelu.
Leży w Dolinie Hefer, na granicy równiny Szaron z zachodnią częścią Samarii, w otoczeniu miasteczka Zemer, kibuców Bahan, HaMapil, Lehavot Haviva i Magal, oraz moszawów Gan Josiah, Beit HaLevi i Ahituv.
Spis treści |
W XIII wieku została tutaj wzniesiona twierdza Krzyżowców, którą w 1267 zdobył sułtan Bajbars. Odbudował on twierdzę i na miejscu kościoła wzniósł meczet. Bardzo szybko powstała osada, która była miejscem postoju karawan kupieckich[1].
Arabska wioska Qaqun (arab. قاقون) przetrwała aż do czasów brytyjskiego Mandatu Palestyny. 29 listopada 1947 roku Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęło Rezolucję nr 181 o podziale Palestyny na dwa państwa: żydowskie i arabskie. Na podstawie tej Rezolucji wioska Qaqun miała się znaleźć w państwie arabskim. Podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny dochodziło w tym rejonie do licznych napięć. W wiosce Qaqun stacjonowała jednostka Arabskiej Armii Wyzwoleńczej, Batalion "Khitin", który składał się z ochotników z arabskich państw. Przeprowadzali oni liczne ataki na sąsiednie żydowskie osiedla. 6 marca 1948 oddział żydowskiego Irgunu przeprowadził odwetowy atak na wioskę Qaqun[1].
Podczas wojny o niepodległość w rejonie wioski okopały się regularne wojska irackie, które 29 maja 1948 przeprowadziły atak na żydowskie osady Ein Vered, Kfar Ja'bets i Ge'ulim. W dniach 4-5 czerwca 1948 doszło do bitwy o Qaqun. Po ciężkich walkach żydowskie oddziały Hagany wyparły z wioski siły irackie. W dwa dni później izraelskie dowództwo podjęło decyzję o zniszczeniu wioski, aby uniemożliwić jej mieszkańcom powrót. Do grudnia 1948 wioska przestała istnieć[2].
Współczesny moszaw został założony w 1949 przez zdemobilizowanych żydowskich żołnierzy z 23 Batalionu Brygady Eleksandroni.
W moszawie jest ośrodek kultury oraz boisko do piłki nożnej.
Gospodarka moszawu opiera się na intensywnym rolnictwie, uprawach w szklarniach i sadownictwie.
Na wschód od moszawu przebiega autostrada nr 6
(Beit Kama-Eliakim), brak jednak możliwości bezpośredniego wjazdu na nią. Z moszawu wyjeżdża się na zachód na drogę nr 5803, którą jadąc na południowy wschód dojeżdża się do moszawu Gan Josiah, lub jadąc na północ dojeżdża się do drogi nr 581
oraz kibucu HaMapil i moszawu Ahituv.
|
|||||||||||||