Opera mydlana (ang. Soap opera) – cykliczne słuchowisko radiowe (serial radiowy) lub rodzaj serialu telewizyjnego.
Telewizyjna opera mydlana często mylona jest z telenowelą. Różni się jednak od niej wieloma cechami. Humorystyczny, ale pogardliwy wydźwięk terminu powoduje, że jest on rzadko używany przez samych twórców[potrzebne źródło].
Telewizyjne opery mydlane są kontynuatorkami popularnych w XIX wieku drukowanych w gazetach powieści w odcinkach oraz późniejszych powieści radiowych (takich jak polskie słuchowiska Matysiakowie czy W Jezioranach).
Opera mydlana jest najpowszechniejszym gatunkiem serialowym na świecie.
Spis treści |
Historia opery mydlanej sięga lat 30 XX wieku, kiedy to w USA zaczęto nadawać pierwsze radiowe opery mydlane[1]. W szybkim czasie programy te zaczęły zajmować 90% wszystkich sponsorowanych audycji. Opera to ironiczna nazwa wymyślona przez prasę amerykańską, z kolei określenie mydlana wywodzi się z faktu, iż głównymi sponsorami byli producenci środków czyszczących, co wzięło się z faktu, że emitowane dawniej opowieści czy to radiowe, czy telewizyjne nadawane były głównie z myślą o kobietach i dlatego w przerwach reklamowych nadawano przede wszystkim reklamy środków do prania, mydeł itp.
Pierwsze polskie opery mydlane to powieści radiowe Matysiakowie emitowana od 1956 r. oraz W Jezioranach od 1960 r. Oba słuchowiska od momentu powstania są do dziś nadawane raz w tygodniu i przekroczyły już dwa tysiące odcinków. Natomiast pierwszą polską telewizyjną operą mydlaną był serial wyświetlany w latach 1988–1991 pt. W labiryncie, który był odpowiedzią na popularność latynoamerykańskich telenowel, a szczególnie Niewolnicy Isaury wyświetlanej w Polsce w 1984 r. W tamtym okresie termin opera mydlana nie był jeszcze znany i nazywano nowy gatunek telewizyjny telenowelami. Pierwszymi amerykańskimi operami mydlanymi w Polsce były wyświetlane od lipca 1990 r. Dynastia i Santa Barbara. W 1992 rozpoczęto emisję wszystkich 470 odcinków serialu Pokolenia, a od września 1994 roku zagościła obecna do dziś Moda na sukces. W latach 90. XX wieku, oprócz amerykańskich seriali sprowadzano też wiele telenowel z Ameryki Południowej i polska produkcja nie rozwijała się. Dopiero sukces Klanu wyświetlanego od 1997 zaowocował następnymi produkcjami. Inne polskie seriale najbliższe operom mydlanym to Złotopolscy, Rodzina zastępcza, M jak miłość, Pierwsza miłość, Na Wspólnej, Plebania, Samo Życie, Na dobre i na złe, Klan czy Barwy szczęścia.
Telewizja Polska w oficjalnym programie zdecydowanie unika terminu opera mydlana, stosując nazwy telenowela (Klan, Złotopolscy, Plebania) lub rzadziej – serial (M jak miłość).
Opery mydlane pojawiają się zazwyczaj kilka razy w tygodniu, od poniedziałku do piątku (czasem rzadziej lub w inne dni tygodnia) i trwają od 20 do 50 minut. Z początku emitowane były zazwyczaj w godzinach od 11 do 16, czyli tzw. daytime, obecnie częściej pojawiają się w paśmie primetime, także w weekendy. Ich głównym celem jest dostarczenie widzom rozrywki. Są one osadzone w rzeczywistości, zazwyczaj współczesnej lub nawet równoczesnej widzowi. Czasami miejsce ich akcji nie jest określone. Opery mydlane przedstawiają sytuacje rodzinne i zawodowe, codzienne problemy bohaterów, pochodzących głównie z klasy średniej (w polskich produkcjach) lub wyższej (produkcje zagraniczne). Są to zazwyczaj historie wielowątkowe, z kilkunastoma głównymi bohaterami, powiązanymi wspólnym miejscem pracy (szpital, kancelaria adwokacka, instytut naukowy) lub więzami pokrewieństwa, oraz licznymi postaciami epizodycznymi.
Opery mydlane nie są oczywiście gatunkiem jednorodnym; istnieją pewne różnice między produkcjami polskimi a zagranicznymi, głównie amerykańskimi, które przedstawiają „prawdziwe” życie ludzi z wyższych sfer. Natomiast na pograniczu opery mydlanej i filmu dokumentalnego znajduje się gatunek telewizyjny zwany docu soap, który różni się od klasycznej opery mydlanej tym, że zamiast fikcyjnych postaci granych przez aktorów, obejrzeć można prawdziwych ludzi w prawdziwych sytuacjach życiowych (zakładając jednak, że nie grają oni przed kamerą).
Opera mydlana:
Można wyróżnić dwa typy oper mydlanych – amerykańskie i brytyjskie – od nazw państw, w których te seriale mają najdłuższą historię.
Amerykański styl opery mydlanej – nierealistyczne seriale z niezbyt szybką akcją, kręcone w niezwykle przestarzały sposób (taki sam jak w latach 50. XX wieku). Wątki są często mało realne, a czasami nawet całkowicie nierealne (podróż w czasie). Nierzadko bohaterami są bogaci, pozornie mający wszystko ludzie. Ilość scen w plenerze jest niezbyt duża.
Brytyjski styl opery mydlanej – seriale stawiające na jak największy realizm (bardziej realne wątki). Szybsza i żywsza akcja, niż w amerykańskich soap operach. Bohaterami są najczęściej przedstawiciele średniej klasy społeczeństwa. Sceny w plenerze występują we właściwie każdym odcinku.
|
|
Treść tej sekcji może nie być zgodna z zasadami neutralnego punktu widzenia. Zajrzyj na stronę dyskusji i pomóż ją poprawić. |
Przyszłość oper mydlanych maluje się różnie, zależnie od kraju. W USA, gdzie te seriale mają najdłuższą historię, maluje się ona niezbyt dobrze. W ciągu kilkunastu lat oglądalność tych seriali w tym kraju gwałtownie zmalała. Aby zwiększyć oglądalność stosuje się różne, często dramatyczne metody. Seriale są naszpikowane przemocą i wulgaryzmami, występuje coraz więcej wątków sensacyjnych, zamiast wątków obyczajowych, starzy członkowie obsady są dyskryminowani i zastępowani na planie przez rzesze młodych aktorów, na których skupia się cała akcja seriali.
Inaczej maluje się przyszłość oper mydlanych w drugim kraju pod względem długości ich historii, czyli Wielkiej Brytanii. Tam seriale tego typu są wciąż bardzo popularne. Najpopularniejsze z nich – EastEnders i Coronation Street – zdobywają wysokie miejsca w rankingach oglądalności.
Mimo iż brytyjskie opery mydlane nie cierpią na ciągnącą się latami utratę widowni, to jednak też od czasu do czasu szpikuje się je przemocą, aby osiągnąć jeszcze lepsze rezultaty oglądalności.
W pozostałych krajach świata opery mydlane są zazwyczaj wciąż popularnym gatunkiem. Zazwyczaj jest to spowodowane tym, że w większości krajów (oprócz USA, Wielkiej Brytanii i Australii) soap opera jest jeszcze dość młodym gatunkiem i nie zdążyła się jeszcze znudzić widzom.
| Tytuł | Data emisji pierwszego odcinka |
Data emisji ostatniego odcinka |
Czas emisji w latach |
Państwo | Liczba wyemitowanych odcinków |
|---|---|---|---|---|---|
| Coronation Street | 6 grudnia 1960 | nadal emitowana | 51 | Wielka Brytania | 7791[2] (stan na 2 maja 2012) |
| General Hospital | 1 kwietnia 1963 | nadal emitowana | 49 | Stany Zjednoczone | 12553[3] (stan na 1 maja 2012) |
| Dni naszego życia (ang. Days of our Lives) |
8 listopada 1965 | nadal emitowana | 46 | Stany Zjednoczone | 1832[4] (stan na 30 kwietnia 2012) |
| One Life to Live | 15 lipca 1968 | 13 stycznia 2012 | 43 | Stany Zjednoczone | 11105[5] |
| All My Children | 5 stycznia 1970 | 23 września 2011 | 41 | Stany Zjednoczone | 10712[6][7] |
| Emmerdale (Emmerdale Farm / Beckindale) |
16 października 1972 | nadal emitowana | 39 | Wielka Brytania | 6223[8] (stan na 26 kwietnia 2012) |
| Żar młodości (ang. The Young and the Restless) |
26 marca 1973 | nadal emitowana | 39 | Stany Zjednoczone | 9896[9] (stan na 1 maja 2012) |
| Pobol y Cwm (ang. People of the Valley) |
16 października 1974 | nadal emitowana | 37 | Wielka Brytania (Walia) | |
| EastEnders | 19 lutego 1985 | nadal emitowana | 27 | Wielka Brytania | 4423[10] (stan na 2 maja 2012) |
| Sąsiedzi (ang. Neighbours) |
18 marca 1985 | nadal emitowana | 27 | Australia | 6392[11] (stan na 2 maja 2012) |
| Lindenstraße | 8 grudnia 1985 | nadal emitowana | 26 | Niemcy | 1378[12] (stan na 2 maja 2012) |
| Moda na sukces (ang. The Bold and the Beautiful) |
23 marca 1987 | nadal emitowana | 25 | Stany Zjednoczone | 6313[13] (stan na 2 maja 2012) |
| Kopi Kade | 1 kwietnia 1987 | nadal emitowana | 25 | Sri Lanka | 1308[14] (stan na 2 maja 2012) |
| Zatoka serc (ang. Home and Away) |
17 stycznia 1988 | nadal emitowana | 24 | Australia | 5508[15] (stan na 2 maja 2012) |
| Fair City | 18 września 1989 | nadal emitowana | 22 | Irlandia | 2500[16] (stan na 12 kwietnia 2009) |
| Goede tijden, slechte tijden | 1 października 1990 | nadal emitowana | 21 | Holandia | 4477[17] (stan na 1 maja 2012) |
|
|||||