Alojzy Orione - zewnętrzna ściana Domu Pomocy w
Kole.
Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy, Szkoła Podstawowa i Niepubliczne Gimnazjum prowadzone przez księży Orionistów w
Warszawie przy ul. Barskiej.
Park przy placówce znajdującej się przy ul. Barskiej w
Warszawie.
Dom Pomocy Sióstr Orionistek w
Kole.
Orioniści, Małe Dzieło Boskiej Opatrzności, Parvum Opus Divinae Providentiae (FDP) - katolickie, charytatywne zgromadzenie zakonne założone przez ks. Alojzego Orione w 1893 r. w Tortonie we Włoszech, którego siedziba władz generalnych mieści się w Rzymie.
Zgromadzenie zakonne orionistów zostało założone w 1893 r. w Tortonie we Włoszech, a erygowane formalnie w 1914 r. W 1941 r. uzyskało ono dekret pochwalny Stolicy Apostolskiej.
Pierwsze placówki poza terytorium Włoszech powstały w Ameryce Południowej w 1914 r. W Polsce pojawiły się w 1923 r. (Zduńska Wola). W 1940 r. została utworzona samodzielna prowincja polska.
W 1915 r. powstało żeńskie zgromadzenie orionistek czyli Zgromadzenie Małych Sióstr Misjonarek Miłosierdzia (Congregatio Parvarum Missionariarum a Misericordia - SMM). W Polsce pojawiło się ono w 1932 r. Siedziba władz głównych sióstr orionistek znajduje sie w Rzymie, a siedziba prowincji polskiej w Zalesiu Górnym.
W 1954 r. zgromadzenie orionistów zatwierdził papież Pius XII.
Orioniści maja ok. 1124 członków, a w tym 572 kapłanów, którzy są skupieni w 115 domach[1].
Zgromadzenie ma na celu prace wśród ubogich, bezdomnych i odtrąconych przez społeczeństwo. Prowadzi ono także działalność wychowawczą i misyjną.
"Kochać, modlić się, wychowywać sieroty i wyrzutki społeczeństwa do cnoty i pracy, cierpieć i poświęcać się z Chrystusem - to stanowi cel życia. Największym zatem przywilejem jest służba ubogim i odrzuconym" - ks. Alojzy Orione[2].
Logo Orionistów to czerwony krzyż na białym tle, otoczony promieniami i napisem po łacinie "Instaurare omnia In Christo" (Odnowić wszystko w Chrystusie). Ks. Orione o motcie zawartym w logu powiedział, że: "To motto stało się naszą pieczęcią, ma być drukowany w nagłówku naszych pism i listów czerwonymi literami oraz na białych flagach, które mają ozdabiać i powiewać w domach Boskiej Opatrzności w dniach największych świąt".
[edytuj] Święci i błogosławieni Rodziny Oriońskiej
[edytuj] Znani z Rodziny Oriońskiej
[edytuj] Domy prowincji polskiej
- Warszawa - Dyrekcja Prowincjalna;
- Zduńska Wola (zał. 1923 r.) - Dom Misyjny;
- Zduńska Wola (zał. 1948 r.) - Parafia św. Antoniego;
- Henryków (zał. 1994 r.) - Schronisko dla bezdomnych im. bł. ks. Franciszka Drzewieckiego, duszpasterstwo w kaplicy publicznej;
- Czułów (zał. 1959 r.) - Ośrodek Duszpasterski pw. Matki Bożej Opatrzności;
- Międzybrodzie Bialskie (zał. 1968 r.) - Dom Rekolekcyjno-Wypoczynkowy;
- Izbica Kujawska (zał. 1993 r.) - Dom Pomocy Społecznej dla Dorosłych im. ks. Karola Sterpi; Nowicjat MDBO-Orioniści
- Kalisz (zał. 1934 r.) - Specjalny Ośrodek Wychowawczy im. św. Alojzego Orione, Warsztat Terapii Zajęciowej, Dom Studenta, duszpasterstwo w kaplicy publicznej M. B. Częstochowskiej, Postulat Księży Orionistów;
- Kalisz (zał. 1952 r.) - Parafia Opatrzności Bożej;
- Łaźniew (zał. 1950 r.) - Wyższe Seminarium Duchowne Księży Orionistów, Parafia św. Antoniego, Zakład Opiekuńczo-Leczniczy im. ks. abpa. B. W. Dąbrowskiego, Ośrodek dla bezdomnych;
- Rokitno (zał. 1986 r.) - Parafia Najświętszej Marii Panny;
- Malbork (zał. 1957 r.) - Parafia św. Jana Chrzciciela;
- Malbork - Parafia Zesłania Ducha Świętego;
- Warszawa (zał. 1953 r.) - Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy im. ks. Franciszka Toporskiego, Szkoła Podstawowa, Niepubliczne Gimnazjum, duszpasterstwo w kaplicy publicznej Św. Antoniego, duszpasterstwo szpitalne;
- Warszawa (zał. 1954 r.) - Parafia św. Alojzego Orione, duszpasterstwo w szpitalu;
- Włocławek (zał. 1931 r.) - Parafia Najświętszego Serca Jezusowego, Zespół Szkół Ekonomiczno-Menadżerskich;
- Wołomin (zał. 1958 r.) - Parafia św. Józefa Robotnika;
- Wołomin (zał. 1994 r.) - Hospicjum Opatrzności Bożej;
- Czarna (zał. 1991 r.) - Schronisko dla bezdomnych Don Orione, Duszpasterstwo w kaplicy publicznej;
- Brańszczyk (zał. 1995 r.) - Dom Emeryta pw. św. Alojzego Orione, Dom Rekolekcyjny dla Starszych i Niepełnosprawnych;
- Lublin (zał. 1977 r.) - Ośrodek dla studiujących orionistów.
[edytuj] Placówki księży orionistów na świecie
Księża orioniści posiadają swoje placówki w następujących krajach:Albania,Filipiny, Madagaskar, Ukraina, Anglia, Francja, Meksyk, Urugwaj, Argentyna, Hiszpania, Mozambik, Białoruś, Indie, Paragwaj, Wenezuela, Brazylia, Irlandia, Rumunia, Włochy, Burkina Faso, Jordania, Szwajcaria, Wybrzeże Kości Słoniowej, Chile, Kenia, Togo, Stany Zjednoczone i Zielony Przylądek.
Polscy misjonarze pracują na: Białorusi, Madagaskarze, w Kenii, USA i Włoszech.
- Fundacja Księdza Orione Czyńmy Dobro (zał. 2007 r.) - działa na rzecz: dzieci, młodzieży, osób niepełnosprawnych oraz zagrożonych wykluczeniem społecznym i wykluczonym społecznie.
[edytuj] Ciekawostki
- Ks. Alojzy Orione pozytywnie wyrażał się o Polsce - powiedział, że gdyby nie był Włochem, chciałby być Polakiem.
- Fragment z homilii Jana Pawła II wygłoszonej podczas beatyfikacji ks. Orione 26 października 1980 roku:
"(...) Jest rzeczą dla mnie wzruszającą, gdy pomyślę, że ksiądz Orione miał szczególną miłość do Polski i cierpiał ogromnie, kiedy moja droga ojczyzna została napadnięta i rozdarta we wrześniu 1939 r. Wiem, że polska flaga biało-czerwona, którą podczas tych tragicznych dni triumfalnie zaniósł w orszaku do sanktuarium Matki Bożej, dotychczas wisi na ścianie jego bardzo ubogiego pokoiku w Tortonie - sam chciał ją tam mieć. W ostatnim pożegnaniu, które ks.Alojzy Orione wygłosił wieczorem 8 marca przed udaniem się do San Remo, gdzie zmarł, powiedział jeszcze : "Ja tak bardzo kocham Polaków. Kochałem ich już jako chłopiec, kochałem ich zawsze. (...) Kochajcie zawsze tych naszych braci (...)."
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
[edytuj] Linki zewnętrzne
Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
