Osiedle po zachodniej stronie ul. Opolskiej
Jeden z zachowanych w oryginalnym stanie domów jednorodzinnych przy ul. Goleszowskiej
Baraki dla bezdomnych i bezrobotnych z 1936
Osiedla na Dębcu - zespół osiedli mieszkaniowych o różnym charakterze, wybudowanych przez nazistowskich okupantów w Poznaniu w czasie II wojny światowej, w południowym rejonie miasta - na Dębcu oraz na Świerczewie.
[edytuj] Opis osiedli
Na grupę osiedli składają się trzy zespoły, zlokalizowane na różnych odcinkach ulicy Opolskiej, a zaprojektowane przez Państwową Komisję ds. Budowy Mieszkań Socjalnych (Reichskommision für den Socialen Wohnungsbau). Są to (od północy):
- Osiedle domów czynszowych po zachodniej stronie ul. Opolskiej. Budynki piętrowe, z wysokimi poddaszami, krytymi dachówką, przeznaczone dla rodzin, w tym rodzin wielodzietnych. Wyposażone we wspólną przestrzeń rekreacyjną - ogródki i place zabaw dla dzieci.
- Osiedle domów jednorodzinnych dla pracowników Deutsche Waffen- und Munitionsfabrik (HCP). Zbudowane w 1940 przy ulicach Goleszowskiej, Ustrońskiej i Jabłonkowskiej. W projekcie posiadały część wspólnych urządzeń sanitarnych (np. pralnie). Prawdopodobnym projektantem zespołu mógł być Georg Bamberg.
- Baraki dla Polaków przy ulicach Opolskiej, Wieluńskiej i Gliwickiej. Wybudowane w 1941 dla Polaków wysiedlonych (najczęściej przymusowo) z własnych mieszkań (np. pod budowę Weststadt) i pracujących w HCP. Baraki miały niski standard sanitarny, małą ilość ubikacji i wspólne łazienki. Do każdego z mieszkań przynależał ogródek uprawny (250m²). Jako kuriozum można podać fakt, że baraki te były opisywane przez nazistowska propagandę, jako standardem przewyższające polskie osiągnięcia w budownictwie osiedlowym lat międzywojennych.
Wszystkie opisane wyżej zespoły mieszkaniowe reprezentują klasyczne, konserwatywne formy architektury hitlerowskiej i zachowały się do dnia dzisiejszego w zasadniczo niezmienionej formie. Część osiedli wpisana jest do rejestru zabytków.
Oprócz powyższych, wcześniej, bo w 1936, zrealizowano na Dębcu jeszcze jedno osiedle według projektu Władysława Czarneckiego. Mieści się ono przy ul Jarzębowej 18, a zaplanowane było dla bezdomnych i bezrobotnych w ramach miejskich akcji socjalnych (wcześniej architekt zrealizował podobna jednostkę na Naramowicach). Osiedle składa się z dwóch rzędów parterowych baraków, w których zaaranżowano mieszkania z izbą, kuchnią i schowkiem. Do każdego z nich przynależał ogródek warzywny. Osiedle istnieje po dziś dzień.
Dojazd zapewniają autobusy linii 49, 75 i 79 z pętli Dębiec do przystanków Cieszyńska oraz Będzińska.
[edytuj] Zobacz też
Inne osiedla przedwojenne na terenie Wildy:
oraz:
[edytuj] Bibliografia
- Praca zbiorowa, Atlas architektury Poznania, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2008, ss.155, 219-220, ISBN 978-83-7503-058-7
- Praca zbiorowa, Poznań – spis zabytków architektury, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2004, ss.78, 101, 170, ISBN 83-89525-07-0
- Poznań – atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2008, ISBN 978-83-7445-018-8
Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
