Osiedle tramwajarzy w Poznaniu

Ulica Grodziska i oryginalny detal

Osiedle tramwajarzy w Poznaniu (dokładnie: Kolonia Domów dla Pracowników Poznańskiej Kolei Elektrycznej) – osiedle mieszkaniowe zlokalizowane w Poznaniu przy ul. Grodziskiej/Szamotulskiej, a zaprojektowane w 1927 przez Władysława Czarneckiego. Istniejące budynki zrealizowano w latach 1928 – 1930.

Osiedle nie zostało wybudowane w całości – projekt przewidywał realizację większego kompleksu z centralną aleją i budynkiem ochronki dla dzieci (bogaty program socjalny był charakterystyczną cechą osiedli projektowanych przez Czarneckiego – często nie był on w pełni akceptowany przez inwestora, jak np. w przypadku kolonii mieszkaniowej przy ul. Wspólnej). Zrealizowano część założenia przy ul. Grodziskiej (szeregowce) i Szamotulskiej (bliźniaki). Przed każdym z domów zaplanowano mały ogródek z przodu (od ulicy) i większy, na tyłach.

Budynki są dwukondygnacyjne, a mieszkania posiadają z reguły trzy lub cztery pokoje z węzłem sanitarnym. Domy mają tradycyjne formy, z czterospadowymi dachami, krytymi dachówką. Osiedle posiada duży odsetek powierzchni zielonych. Czarnecki mógł czerpać pomysły na takie rozwiązania m.in. od innego poznańskiego (wcześniejszego) architekta – Franza Josepha Weissa. Do dziś osiedle zamieszkane jest w dużej mierze przez byłych lub obecnych pracowników MPK Poznań lub ich potomstwo.

W pobliżu znajduje się Konsulat Rosyjski i Szpital Kliniczny nr 5.

Komunikacja

Dojazd zapewniają autobusy linii 48, 59, 63, 69 i 77 do przystanku Grodziska.

Zobacz też

• Dom Tramwajarza w Poznaniu
• Osiedla spółki Strzecha w Poznaniu – w pobliżu

Bibliografia

1. Praca zbiorowa, Atlas architektury Poznania, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2008, s.143, ISBN 978-83-7503-058-7
2. Praca zbiorowa, Poznań – spis zabytków architektury, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2004, ss.108, 216, ISBN 83-89525-07-0
3. Poznań – atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2008, ISBN 978-83-7445-018-8