Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Osiek Jasielski | |||
|
|||
| Państwo |  Polska |
||
| Województwo | podkarpackie | ||
| Powiat | jasielski | ||
| Gmina | Osiek Jasielski | ||
| Liczba ludności (2006) | 680 | ||
| Strefa numeracyjna | (+48) 13 | ||
| Kod pocztowy | 38-223 | ||
| Tablice rejestracyjne | RJS | ||
|
Położenie na mapie Polski
  Osiek Jasielski
|
|||
| Na mapach: | |||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||
Osiek Jasielski – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie jasielskim, w gminie Osiek Jasielski.
W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.
Miejscowość jest siedzibą gminy Osiek Jasielski.
Pierwsza wzmianka o Osieku pochodzi z XIV wieku . W 1365 roku Kazimierz Wielki nadał miejscowości magdeburskie prawa miejskie [1]. Jako miasto królewskie Osiek otrzymał przywileje handlowe i celne. Powstał tu także zamek obronny, którego ślady znajdują się w południowej części miejscowości. Nazwany został „kocim zamkiem", co wskazywałoby, że ruiny mogły być wykorzystane czasowo na obozowisko przybyłych z południa wychodźców religijnych. Zamek osiecki był jednym z szeregu zamków broniących południowej granicy Polski[2]. Dzierżawcami starostwa osieckiego byli Stadniccy. W drugiej połowie XVI w. oraz w latach 1603, 1606, 1607 i 1618 mieszczanie osieccy wnosili przeciw nim skargi do sądu grodzkiego w Bieczu i do króla, że przez bicie, więzienie i inne formy przemocy zmuszeni są do odrabiania pańszczyzny [3].
W 1762 r. starostwo stało się własnością księcia Giedrojcia,ostatniego starosty królewskiego). Podczas zaboru austriackiego zarządzali Osiekiem Braniccy, Sanguszkowie, Gaszyńscy i Janiszewscy [4]. Osiek był wielokrotnie dewastowany podczas napaści wrogich wojsk (w 1474, 1655-56, 1657, 1704-09 oraz w czasie I i II wojny światowej).
We wsi znajduje się kościół parafialny pw. Przemienienia Pańskiego wzniesiony około 1419 r. Jest to jeden z najstarszych kościołów drewnianych w Polsce. Około 1640 r. świątynię poddano gruntownej przebudowie i rozbudowie (m.in. dostawienie dzwonnicy do zachodniej ściany kościoła). Kościół otoczony jest kamiennymi sobotami. Wnętrze ozdobione jest bardzo cenną neobarokową XIX-wieczną polichromią. Kościół należy do wyjątkowych w drewnianej architekturze sakralnej przykładów rozwiązania bazylikowego. Wewnątrz na szczególną uwagę zasługują:
Kościół znajduje się na szlaku architektury drewnianej województwa podkarpackiego.
|
|||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||
