Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Ostryt z Nortumbrii Osthryth |
|
| Data i miejsce urodzenia | VII wiek Nortumbria |
| Data i miejsce śmierci | 697 Mercja |
| Przyczyna śmierci | morderstwo |
| Tytuł | księżniczka Nortumbrii, królowa Mercji |
| Rodzice | Oswiu z Nortumbrii i Enfleda |
| Małżeństwo | Eanhere z Hwicce? Etelryk z Mercji |
| Dzieci | Osric, Oswald, Oshere, Ceolred, Ceolwald |
| Krewni i powinowaci | Aldfrith (brat przyrodni) Alfrid (brat przyrodni) Ealflaeda (siostra przyrodnia) Egfryt (brat) Elfwine (brat) Elfleda(siostra) |
| Ostryt z Nortumbrii | |
| Osthryth | |
| Kościół / wyznanie | katolicki |
| Szczególne miejsca kultu | Opactwo Bardney |
Ostryt, Osthryth, Ostryð, Osthryd (żyła w VII wieku) – anglosaska księżniczka z Nortumbrii, późniejsza królowa Mercji, czczona jako święta kościoła katolickiego.
Ostryt była córką potężnego bretwalda Oswiu i jego trzeciej żony Enfledy, kentyjskiej księżniczki.
Brak bezpośrednich przesłanek w tej kwestii, jednak zdaniem brytyjskiego XVI-wiecznego antykwariusza i historyka, autora "Leland's Collectanea in six volumes", Johna Lelanda, istnieją przesłanki, by przypuszczać, iż jej pierwszym mężem był Eanhere, król Hwicce[1]. Para miała według niego trzech synów: Osrica, Oswalda i Oshere[1]. Teoria ta wyjaśnia, dlaczego w źródłach synowie Ostryt nazywani są "nepotes" Etelreda[2]. Kiedy Etelred uzyskał zwierzchność nad Hwicce, zaopiekował się synami Ostryt i rządził w ich imieniu[1].
Źródła historyczne są natomiast zgodne co do kolejnego męża Ostryt - został nim król Etelred z Mercji. Od samego początku nie było warunków na szczęśliwy związek tej pary[3]. Wynikało to z ich złożonych koligacji rodzinnych i licznych konfliktów w rodzinie:
Faktem jest jednak, że para doczekała się co najmniej jednego potomka, Ceolreda. Część historyków przypuszcza, że ich synem był również Ceolwald.
Wśród zachowanych źródeł znajdują się również dowody dotacji Ostryt i Etelreda dla opactwa Bardney w Lindsey[5], tego samego, do którego wstąpił później Etelred. W klasztorze tym Ostryt umieściła doczesne szczątki swego wuja, św. Oswalda. W późniejszym okresie w miejscu tym rozwinął się również kult świętości Etelreda i Ostryt[6].
Ostryt została zamordowana w 697 roku przez nieznanego mercyjskiego szlachcica[3]. Przyczyną zabójstwa mogła być chęć rewanżu za zabójstwo Peady lub stanowiło ono reminiscencję aktualnych napięć między Nortumbrią i Mercją. Możliwe również, że Ostryt była podejrzewana o pomoc synowi w jego staraniach o oderwanie Hwicce od Mercji.
