Oszkár Jordán

Oszkár Jordán (wym. [oskaːr jordaːn], ur. 1887 r., zm. 1914 r.) – węgierski taternik, alpinista, narciarz wysokogórski, prawnik i bratanek taternika Károlya Jordána.

Oszkár Jordán swoje największe tatrzańskie sukcesy święcił w latach 1909-1910. Jego głównymi partnerami wspinaczkowymi byli dwaj Węgrzy – Imre Barcza i Tihamér Szaffka. Był jednym z pierwszych uprawiających narciarstwo wysokogórskie na Słowacji – w 1907 roku dokonał narciarskiego wejścia na Dziumbir w Niżnych Tatrach. O swoich tatrzańskich wyprawach pisał w węgierskich czasopismach alpinistycznych m.in. w Turistaság és Alpinizmus. Opublikował artykuł o swoim zdobyciu Ostrego Szczytu, który ukazał się w prasie w 1910 roku. W 1914 otrzymał kartę mobilizacyjną wzywającą go na front I wojny światowej – z tegoż powodu popełnił samobójstwo.

Ważniejsze tatrzańskie osiągnięcia wspinaczkowe

• pierwsze zimowe wejście na Jastrzębią Turnię, wraz z Barczą i Szaffką
• pierwsze zimowe wejście na Durny Szczyt, wraz z m.in. Romanem Komarnickim
• drugie przejście północno-zachodniej ściany Zadniego Gerlacha
• pierwsze wejście wschodnią ścianą Baranich Rogów
• pierwsze przejście fragmentu Sobkowej Grani.

Bibliografia

1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.