Otto Bolesławowic

Otto Bolesławowic (ur. zapewne 1000, zm. 1033) – polski książę dzielnicowy z dynastii Piastów panujący w latach 1032–1033, trzeci syn Bolesława I Chrobrego.

Losy do 1025 roku

Otto urodził się jako młodszy syn Bolesława I Chrobrego i jego trzeciej żony Emnildy. Imię otrzymał po cesarzu Ottonie III, który być może był jego ojcem chrzestnym. W 1018 roku udał się do niezidentyfikowanego bliżej grodu Cziczani po narzeczoną swojego ojca – Odę miśnieńską, która w lutym 1018 została czwartą żoną Bolesława Chrobrego.

Losy w latach 1025–1033

Po śmierci ojca Otto nie otrzymał własnej dzielnicy. Wkrótce zarówno on, jak i jego przyrodni brat Bezprym znaleźli się poza granicami kraju. Albo zostali wygnani przez Mieszka II, albo opuścili Polskę dobrowolnie. Według jednej hipotezy Otto udał się do Niemiec (zapewne do swej siostry, margrabiny miśnieńskiej Regelindy), a Bezprym na Ruś. Według innej obaj udali się, zapewne w 1029, na Ruś, gdzie poinformowali Jarosława Mądrego o słabości militarnej państwa polskiego i skłonili go do ataku w 1030 na Bełz, a następnie pośredniczyli w zawarciu sojuszu z cesarzem. W 1031 połączony atak sił ruskich i niemieckich doprowadził do upadku Mieszka II. Polski król musiał uchodzić do Czech, a do Polski powrócili jego bracia. Rządy objął Bezprym. Jego stosunki z Ottonem szybko się popsuły. Według Rocznika hieldesheimskiego w 1032 Bezprym został zamordowany w wyniku spisku zorganizowanego przez Ottona i Mieszka II. Ten drugi był jednak uwięziony w Czechach, więc główną rolę przypisuje się Ottonowi.

7 lipca 1032 cesarz Konrad II podzielił w Merseburgu Polskę pomiędzy Mieszka II, Ottona i ich stryjecznego brata Dytryka. Nie wiadomo, jakie ziemie objęli poszczególni przedstawiciele rodu Piastów.

Otto zmarł w 1033 śmiercią naturalną lub skrytobójczo zamordowany przez swego drużynnika. Nie jest znane miejsce jego pochowania. Prawdopodobnie zmarł w stanie bezżennym. Nie zachowały się również żadne informacje na temat jego ewentualnego potomstwa.

Genealogia

Mieszko I ur. w okr. 922–945 zm. 25 V 992

Dobrawa ur. ok. 930 zm. 977

Dobromir ur. ? zm. ?

NN ur. ? zm. ?

Bolesław I Chrobry ur. 967 zm. 17 VI 1025

Emnilda ur. w okr. 970–975 zm. w okr. 1116–1117

Otto Bolesławowic (ur. zap. 1000, zm. 1033)

Zobacz też

• Historia Polski (do 1138)

Bibliografia

Bibliografia

• Kronika Thietmara, wydał Marian Zygmunt Jedlicki, Poznań 1953 s. 226 i 580.

Opracowania

• Balzer O., Genealogia Piastów, Kraków 1895.
• Borawska D., Kryzys monarchii wczesnopiastowskiej w latach trzydziestych XI wieku, Warszawa 1964.
• Jasiński K., Otto, [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. 24, 1979.
• Jasiński K., Rodowód pierwszych Piastów, Wrocław – Warszawa 1992.
• Labuda G., Otto, [w:] Słownik starożytności słowiańskich, t. 3, 1967, s. 558.
• Labuda G., Pierwsze państwo polskie, Krajowa Agencja Wydawnicza, Kraków 1989.
• Lewicki A., Mieszko II, Rozprawy Akademii Umiejętności. Wydział Historyczno-Filozoficzny, t. 5, 1876, s. 183.
• Łowmiański H., Początki Polski, t. 6 cz. 1, Warszawa 1985, s. 59–66.
• Szczur S., Historia Polski. Średniowiecze, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2002, s. 80, ISBN 83-08-03272-9.