Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyOtto Gottfried Goldfuss (ur. 6 maja 1831 r. w Poppelsdorf koło Bonn – zm. 6 grudnia 1905 r. w Halle) – niemiecki zoolog: malakolog i konchiolog.
Spis treści |
Był synem zoologa i paleontologa Georga Augusta Goldfussa i pochodzącej ze znanej norymberskiej rodziny patrycjuszowskiej Eleonory Oelhafen von Schöllenbach. W 1847 r. rozpoczął naukę w gimnazjum Elberfeld. Z uwagi na wczesną śmierć ojca (1848) i brak środków musiał porzucić marzenia o studiach przyrodniczych i podjął naukę w Instytucie Rolnictwa w Poppelsdorf. Praktyki rolnicze odbywał w Johannettenthal koło Minden w Westfalii i w Budziszynie, a następnie w majątku księcia von Braunschweig koło Dobrodzienia. W latach 1858-1876 dzierżawił majątek Nowe Karmonki koło Olesna. Tu w 1858 r. ożenił się z pochodzącą z Opola Bianką Kühn, z którą miał siedmioro dzieci. Od 1876 r. przez dwa lata mieszkał jeszcze w Kluczborku, by w końcu porzucić rolnictwo dla swojej pasji zoologicznej. Przez dwa lata pracował w Instytucie Historii Naturalnej Linnaea we Frankfurcie nad Menem, po czym w 1880 r. przeniósł się do Halle, gdzie znalazł zatrudnienie w Instytucie Pomocy Naukowych Wilhelma Schlütera. Z powodu złego stanu zdrowia już w 1892 r. musiał zrezygnować z pracy zawodowej. Zmarł na skutek postępujących powikłań związanych z zapaleniem żył. Pochowany został na cmentarzu Neumarktfriedhof w Halle.
Malakologią zainteresował się już w dzieciństwie, pod kierunkiem ojca. Pierwszą publikację z wykazem 14 taksonów mięczaków występujących w okolicach Bonn opublikował w wieku 13 lat. Jego wykaz mięczaków z okolic Bonn w 1851 r. obejmował już 102 gatunki, a wykaz mięczaków z Nadrenii i Westfalii w 1856 r. obejmował 138 gatunków. Pierwsza "dorosła" publikacja O. Goldfussa pochodziła z 1881 r. Przebywając w latach 1856-1878 na Śląsku w rejonie Dobrodzienia i Olesna poznał występujące tam mięczaki wodne i lądowe. Zbadał również malakofaunę okolic Brzegu, Gryfowa, Niwnic, Turawy i Wlenia. Opisał je później w trzech artykułach (1883, 1895 i 1904 r.). W 1900 r. w lipskim wydawnictwie W. Engelmanna wydał swoją największą pracę, poświęconą malakofaunie środkowych Niemiec.
