| Otto Pfister | ||
| Imię i nazwisko | Otto Pfister | |
| Data i miejsce urodzenia |
24 listopada 1937 Kolonia, III Rzesza |
|
| Pozycja | napastnik | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1957–1958 1958–1959 1959–1960 1960–1961 1961–1963 1963–1966 1966–1968 1968–1969 1969–1972 |
Viktoria Kolonia VfL Kolonia 99 FC Chiasso FC Grenchen FC Vaduz FC St. Gallen Nordstern Bazylea FC Moutier FC Chur |
? (?) |
| Kariera trenerska | ||
| Lata | Klub/reprezentacja | |
| 1961–1963 1963–1966 1966–1968 1968–1969 1969–1972 1972–1976 1976–1978 1979–1982 1982–1985 1985–1989 1989–1995 1995–1997 1997 1997–1998 1998–1999 1999–2002 2002–2004 2004–2005 2005 2006 2006–2007 2007–2009 2011– |
FC Vaduz (grający trener) FC St. Gallen (grający trener) Nordstern Bazylea (grający trener) FC Moutier (grający trener) FC Chur (grający trener) Zamalek Kair CS Sfaxien Nejmeh SC El-Masry Al-Merreikh |
|
Otto Pfister (ur. 24 listopada 1937 roku w Kolonii, Niemcy) – niemiecki piłkarz, grający na pozycji napastnika, trener piłkarski. Prowadził między innymi reprezentację Togo na Mistrzostwach Świata w Niemczech w 2006 roku.
Spis treści |
Jako piłkarz Pfister nie zrobił wielkiej kariery piłkarskiej. Grał w drużynach z niższych lig Niemiec, z rodzinnej Kolonii, takich jak Viktoria Kolonia i VfL Kolonia 99. Potem przeniósł się do Szwajcarii do FC Chiasso, by roku zostać piłkarzem FC Grenchen. Wtedy to w latach 60. ukończył szkołę sportową w Magglingen z dyplomem trenera. Potem studiował także w Kolonii, gdzie także zrobił dyplom trenera wyższej klasy. Jego pierwszą pracą po otrzymaniu certyfikatu trenera była funkcja grającego trenera w FC Vaduz. Potem przez kolejnych 11 lat Pfister łączył grę w piłkę z trenerką w innych klubach niższych lig Szwajcarii.
Jeszcze będąc piłkarzem w latach 60. rozpoczął pracę trenerską. W 1972 roku Pfister wyjechał do Afryki najpierw objął reprezentację Rwandy. Potem prowadził reprezentację Górnej Wolty i reprezentację Senegalu. Pierwsze sukcesy odniósł jednak z Wybrzeże Kości Słoniowej, z którą to zdobył Młodzieżowe Mistrzostwo Afryki w 1983 roku w kategorii Under-19. Potem pracował w reprezentacji Zairu, a kolejne sukcesy odniósł z Ghaną. W 1991 we Włoszech zdobył z młodzieżową reprezentacją tego kraju mistrzostwo świata w kategorii Under-17 (m.in. z Samuelem Kuffourem w składzie. W 1992 wywalczył wicemistrzostwo Afryki, a Ghana przegrała wówczas w rzutach karnych 10:11 z zespołem Wybrzeża Kości Słoniowej. Podporami Ghańczyków byli wówczas tacy piłkarze jak Anthony Yeboah, Anthony Baffoe i Abedi Pele. Otrzymał wtedy nagrodę dla Najlepszego Trenera Afryki roku 1992.
Oprócz Ghany prowadził także dwie inne drużyny w Pucharze Narodów Afryki - Górną Woltę w 1978 roku w Ghanie oraz Zair w 1988 roku w Maroko. W 1997 roku zmienił kontynent na Azję. Przejął reprezentację Arabii Saudyjskiej i w tym samym roku poprowadził ją w Pucharze Konfederacji. Po 2 meczach zrezygnował jednak i przejął kadrę olimpijską. Jego następca Carlos Alberto Parreira zdołał awansować z Saudyjczykami na Mistrzostwa Świata we Francji w 1998, a po nich zrezygnował i Pfister ponownie został szefem kadry.
Od 1999 roku Otto zaczął prowadzić drużyny klubowe w krajach arabskich. W latach 1999-2002 prowadził Zamalek Kair z Egiptu i zdobył z nim Puchar Zdobywców Pucharów Afryki w 2000 roku, mistrzostwo Egiptu i Superpuchar w 2001 i Puchar Ligi Egpiskiej w 2002.
Potem Pfister trenował CS Sfaxien z Tunezji zdobywając z tym klubem Puchar Ligi Tunezyjskiej w 2003 roku. Kolejny przystanek to libański klub Nejmeh SC z Bejrutu, z którym wywalczył mistrzostwo Arabskiej Champions League, mistrzostwo Libanu, Superpuchar i Puchar Ligi Libańskiej. W październiku 2005 został trenerem kolejnego egpiskiego klubu, tym razem El-Masry z Port Saidu.
18 lutego 2006 roku Pfister został mianowany selekcjonerem reprezentacji Togo, po tym jak zwolniono z tej funkcji Nigeryjczyka Stephena Keshi, pomimo tego że awansował z drużyną do Mistrzostw Świata w Niemczech. Tuż przed pierwszym meczem na mistrzostwach Pfister zrezygnował z funkcji trenera, po tym jak piłkarze z Togo zaczęli strajkować z powodu nieotrzymanych premii. Jednak po 3 dniach został przywrócony na to stanowisko. Na mistrzostwach Togo przegrało jednak wszystkie swoje mecze grupowe - 1:2 z Koreą Południową, 0:2 z Szwajcarią i 0:2 z Francją.
W latach 2006-2007 był trenerem sudańskiego klubu o nazwie Al-Merreikh. W 2007 roku został selekcjonerem reprezentacji Kamerunu. W maju 2009 ogłosił, że rezygnuje z prowadzenia reprezentacji Kamerunu. 6 kwietnia 2011 został selekcjonerem reprezentacji Trynidadu i Tobago.
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||