Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Otto von Habsburg Z Bożej łaski Cesarz Austrii, Apostolski Król Węgier, Król Czech, Chorwacji, Slawonii, Galicji i Lodomerii, Wielki książę Krakowa |
|
 |
|
| Głowa Domu Habsburskiego | |
| Okres panowania | od 1922 do 2007 |
| Poprzednik | Karol I Habsburg |
| Następca | Karol Tomasz Habsburg |
| Pretendent do tronu Austrii | |
| Okres panowania | od 1922 do 1966 |
| Poprzednik | Karol I Habsburg |
| Następca | Karol Tomasz Habsburg |
| Pretendent do tronu Węgier | |
| Okres panowania | od 1922 do 2011 |
| Poprzednik | Karol I Habsburg |
| Następca | Karol Tomasz Habsburg |
| Pretendent do tronu Czech | |
| Okres panowania | od 1922 do 2011 |
| Poprzednik | Karol I Habsburg |
| Następca | Karol Tomasz Habsburg |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Dom Habsbursko-Lotaryński |
| Urodzony | 20 listopada 1912 w Reichenau an der Rax |
| Zmarł | 4 lipca 2011 w Pöcking |
| Ojciec | Karol I Habsburg |
| Matka | Zyta Burbon-Parmeńska |
| Odznaczenia | |
                       |
|
 Galeria w Wikimedia Commons |
|
Otto von Habsburg, właśc. Franciszek Józef Otto Robert Maria Antoni Karol Maksymilian Henryk Sykstus Ksawery Feliks Renat Ludwik Kajetan Pius Ignacy von Habsburg-Lotaryński, znany w Austrii jako dr Otto Habsburg-Lothringen, a na Węgrzech Habsburg Ottó (ur. 20 listopada 1912 w zamku Wartholz w Dolnej Austrii, zm. 4 lipca 2011 w Pöcking[1]) – arcyksiążę, do 2007 głowa Domu Habsbursko-Lotaryńskiego (oficjalnie przekazał tę funkcję swojemu najstarszemu synowi, Karolowi), polityk prawicowy.
Spis treści |
Urodził się jako najstarszy syn ostatniego władcy Austro-Węgier – Karola I i jego żony – Zyty Burbon-Parmeńskiej. Ochrzczony został 25 listopada 1912 przez księcia-arcybiskupa Wiednia, kardynała Franza Xaviera Nagla. Jego rodzicami chrzestnymi byli: cesarz Franciszek Józef I (reprezentowany przez arcyksięcia Franciszka Ferdynanda) i babka – infantka Maria Antonina Portugalska. W listopadzie 1916 ojciec Ottona został cesarzem Austrii i królem Węgier, a Otto został sukcesorem tronu Austrii i Węgier (Kaiserlicher Prinz, Erzherzog von Österreich, Königlicher Prinz von Ungarn). W 1918, po zakończeniu I wojny światowej, Austro-Węgry rozpadły się, a Karol I zrzekł się władzy, ale nie abdykował i nadal uważany był za legalnego władcę także po ustanowieniu republiki w Austrii i na Węgrzech.
Rodzina Ottona udała się na wygnanie. Spędzili kilka lat w Szwajcarii, na portugalskiej Maderze (gdzie zmarł młodo ojciec Ottona) i w baskijskim mieście Lekeitio. W tym czasie parlament austriacki oficjalnie obalił dynastię Habsburgów i skonfiskował ich mienie (3 kwietnia 1919). Używanie przed nazwiskiem "von" jako tytułu szlacheckiego zostało zakazane przez austriacką konstytucję.
W 1935 Otto ukończył nauki polityczne na Katolickim Uniwersytecie w Leuven. Po śmierci ojca, przebywając na wygnaniu, Otto uważał siebie za prawowitego cesarza Austrii i wielokrotnie publicznie tak się o sobie wypowiadał. W 1938 po Anschlussie Austrii, Hitler w obawie, że Otto zechce przejąć tron austriacki, skazał go na śmierć. Otto razem z rodziną uciekł z Belgii do Paryża, a następnie opuścił Europę i spędził cztery lata w Waszyngtonie. Dwaj jego kuzyni – Max, książę Hohenberg i książę Ernst von Hohenberg zostali aresztowani w Wiedniu przez Gestapo i zesłani do obozu koncentracyjnego Dachau, gdzie przebywali aż do końca wojny.
31 października 1966 roku, po raz pierwszy po obaleniu monarchii, przybył do Austrii i wtedy też zrzekł się roszczeń wobec tronu austriackiego – było to warunkiem udzielenia zgody na powrót. Organizacje monarchistyczne uważały go jednak za potencjalnego monarchę aż do czasu jego śmierci. Nigdy natomiast nie zrzekł się praw do tronu węgierskiego.
Jako działacz europejskich organizacji integracyjnych, Otto był współtwórcą idei Paneuropy. Od 1972 pełnił funkcję przewodniczącego Międzynarodowej Unii Paneuropejskiej. W latach 1979-1999 zasiadał w Parlamencie Europejskim z ramienia CSU; został wybrany czterokrotnie latach 1979, 1984, 1989 i 1994. W 1989 jego pomysłem był Piknik Europejski, kiedy na kilka godzin otwarto granicę austriacko-węgierską; z możliwości ucieczki na Zachód skorzystało wówczas wielu obywateli NRD[2].
W 1977 roku Otto był jedynym potomkiem Piastów i Jagiellonów, który przyjechał do Krakowa na ponowny pogrzeb króla Kazimierza Jagiellończyka i jego żony Elżbiety Habsburżanki.
Zmarł 4 lipca w Pöcking. Został pochowany 16 lipca w Krypcie cesarskiej Kościoła Kapucynów w Wiedniu[3] obok matki Zyty Burbon-Parmeńskiej i brata Karola Ludwika.
10 maja 1951, w Nancy Otto ożenił się z księżniczką Reginą Heleną von Sachsen-Meiningen und Hildburghausen (6 stycznia 1925 – 3 lutego 2010). Para miała razem 7 dzieci i 23 wnucząt:
Arcyksiążę Otto mieszkał w Villi Austria w Pöcking bei Starnberg, nad jeziorem Starnberg, w niemieckiej Bawarii.
Se. Kais. und Kgl. Hoheit Franz Joseph Otto Robert Maria Anton Karl Max Heinrich Sixtus Xaver Felix Renatus Ludwig Gaetan Pius Ignatius, Kaiserlicher Prinz, Erzherzog von Österreich, Königlicher Prinz von Ungarn.
| Prapradziadkowie |
Franciszek Karol Habsburg |
Król Obojga Sycylii |
Król Saksonii |
Król Portugalii |
Karol II Parmeński |
Karol Ferdynand Burbon |
Król Portugalii |
Konstanty Löwenstein-Wertheim-Rosenberg |
||
| Pradziadkowie |
Karol Ludwik Habsburg (1833-1896) |
Król Saksonii |
Karol III Parmeński (1823-1854) |
Król Portugalii |
||||||
| Dziadkowie |
Otto Franciszek Austriacki (1865-1906) |
Robert Parmeński (1848-1907) |
||||||||
| Rodzice |
cesarz Austrii |
|||||||||
|
Otto von Habsburg (1912-2011) |
||||||||||
| Poprzednik Karol I Habsburg |
.png&filetimestamp=20100920092323) |
Głowa Domu Habsburskiego 1922-2007 |
|
Następca Karol Tomasz Habsburg |
| Poprzednik Karol I Habsburg |
 |
Pretendent do tronu Austrii 1922-1966 |
|
Następca Karol Tomasz Habsburg |
| Poprzednik Karol I Habsburg |
 |
Pretendent do tronu Węgier 1922-2011 |
|
Następca Karol Tomasz Habsburg |
| Poprzednik Karol I Habsburg |
 |
Pretendent do tronu Czech 1922-2011 |
|
Następca Karol Tomasz Habsburg |
