Płatek małżowiny usznej (łac. lobulus auriculae (singularis), lobuli auricularum (pluralis)) – dolna, miękka część ucha zewnętrznego (małżowiny usznej).
Płatek małżowiny usznej nie zawiera chrząstki i wydaje się nie spełniać żadnej ważnej biologicznej funkcji.
Płatki mają przeciętnie 2 cm długości i powoli wydłużają się z wiekiem[1]. U ludzi i zwierząt płatki mogą występować w formie wolnej i przyrośniętej do głowy. Wolne są zdeterminowane allelem dominującym, a zrośnięte – allelem recesywnym. Dlatego osoba, której geny zawierają jeden allel dominujący i jeden allel recesywny będzie miała wolne płatki. W związku z tym występowanie płatka zrośniętego jest znacznie mniejsze niż wolnego. Wstępne badania w Polsce dowodzą, że średnio 20-25% społeczeństwa ma zrośnięte płatki małżowiny usznej[potrzebne źródło]. Natomiast w krajach Dalekiego Wschodu zauważono zwiększone występowanie zrośniętych płatków, dochodzące nawet do 67,1% w Japonii i 64,3% w Chinach[2]. Inne badania pozwoliły postawić hipotezę, że ewolucja człowieka dąży do pozbycia się zbędnego, wolnego płatka i zastąpienie go przyrośniętym[potrzebne źródło].
Płatki są zazwyczaj gładkie, wyjątkowo występują pomarszczone lub pofałdowane. Pomarszczone można spotkać w niektórych zespołach genetycznych, np. w zespole Beckwitha-Wiedemanna. Pomarszczenie płatków może być związane z zwiększonym występowaniem zawałów serca. Pomarszczenie najczęściej postępuje z wiekiem, co tłumaczy zwiększone występowanie zawałów serca u osób starszych[3]. Płatki posiadają wiele zakończeń nerwowych i dla niektórych ludzi są strefą erogenną[potrzebne źródło].