Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| PWS-10 | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Polska |
| Producent | Podlaska Wytwórnia Samolotów |
| Typ | samolot myśliwski |
| Konstrukcja | górnopłat o konstrukcji mieszanej, podwozie klasyczne – stałe |
| Załoga | 1 |
| Historia | |
| Data oblotu | marzec 1930 |
| Lata produkcji | 1931 – 1932 |
| Wycofanie ze służby | 1939 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 1 x silnik widlasty w układzie W, 12-cylindrowy Lorraine-Dietrich LD-12Eb |
| Moc | 450 KM (331 kW) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 11,00 m |
| Długość | 7,70 m |
| Wysokość | 2,90 m |
| Powierzchnia nośna | 18,30 m² |
| Masa | |
| Własna | 1 120 kg |
| Startowa | 1 500 kg |
| Paliwa | 280 l |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 240 km/h |
| Prędkość minimalna | 90 km/h |
| Prędkość wznoszenia | 5,8 m/s |
| Pułap | 5 900 m |
| Zasięg | 520 km |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 2 karabiny maszynowe Vickers kal. 7,92 mm | |
| Użytkownicy | |
| Polska , Hiszpania | |
PWS-10 - polski samolot myśliwski konstrukcji inż. Aleksandra Grzędzielskiego oraz inż. Augusta Bobka-Zdaniewskiego, produkowany w Podlaskiej Wytwórni Samolotów. Był to pierwszy polski samolot myśliwski produkowany seryjnie.
PWS-10 powstał jako samolot mający zastąpić przestarzałe francuskie myśliwce SPAD 61C1. Zasadniczym problemem będących na wyposażeniu eskadr myśliwskich Spadów była wiotkość ich konstrukcji, co przy niewystarczającej wytrzymałości powodowało wiele wypadków urywania się płatów podczas akrobacji. PWS-10 miał odpowiednio mocną konstrukcję i sprawdzony silnik, co zwiększało bezpieczeństwo wykonywania lotów. Była to jednak konstrukcja dość ciężka, skuteczność lotek była za mała jak na maszynę myśliwską, co skutkowało nienajlepszymi właściwościami podczas takich figur, jak beczki czy korkociąg. Z tego powodu PWS-10 był traktowany jako maszyna przejściowa. W eskadrach myśliwskich używany był w latach 1932-1933. Pełnił w nich służbę do czasu wprowadzenia samolotów typu PZL P.7.
Około 20 egzemplarzy sprzedano do Hiszpanii w trakcie hiszpańskiej wojny domowej (oficjalnym odbiorcą była Portugalia). Około 10 sztuk dotrwało do września 1939 w Dęblinie, gdzie używane były do treningu w strzelaniu powietrznym. W czasie wojny, z uwagi na niską wartość bojową, wykonywano na nich jedynie loty patrolowe[potrzebne źródło] .
Jednomiejscowy górnopłat o konstrukcji metalowo drewnianej. Dwudźwigarowe skrzydło kryte płótnem z dwoma zastrzałami łączącymi płat z kadłubem. Kadłub o konstrukcji kratownicowej, spawanej z oprofilowanych rur stalowych, przód pokryty blachą a od kabiny pilota płótnem. Podwozie dwugoleniowe z tylną płozą ogonową. Napęd zapewniał 12-cylindrowy, chłodzony cieczą, widlasty (w układzie W) silnik Lorraine-Dietrich LD-12Eb z chłodnicą umieszczoną pod silnikiem.
|
|||||
