Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Pałac Jabłonowskich w Warszawie | |
 Fasada pałacu po rekonstrukcji |
|
| Państwo |  Polska |
| Miejscowość | Warszawa |
| Adres | ul. Senatorska 14/16 |
| Typ budynku | pałac |
| Styl architektoniczny | neorenesans |
| Architekt | Jakub Fontana i Dominik Merlini |
| Rozpoczęcie budowy | 1773 |
| Ukończenie budowy | 1785 |
| Ważniejsze przebudowy | 1817-1819 1864-1869 1936-1939 |
| Zniszczono | rozebrano w 1952 |
| Odbudowano | 1995-1997 |
| Właściciel | BRE Bank |
|
Położenie na mapie
  Pałac Jabłonowskich w Warszawie
|
|
| Na mapach: | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Pałac Jabłonowskich – pałac w Warszawie, zlokalizowany w Śródmieściu przy placu Teatralnym pod adresem ul. Senatorska 14/16, wzniesiony w XVIII wieku, rozebrany w 1952 roku i przykryty brukiem, zrekonstruowany (tylko fasada) w 1997 roku.
Zbudowany w latach 1773-1785 dla Antoniego Jabłonowskiego według projektu Jakuba Fontany i Domenico Merliniego. W latach 1817-1819 przebudowywany na ratusz miejski według projektu Fryderyka Alberta Lessla i Józefa Grzegorza Lessla, przejmując funkcje rozebranego starego ratusza na Rynku Starego Miasta. Około roku 1823 na dachu pałacu dodano belwederek, czyli podstawę pod telegraf optyczny.
W roku 1863 pałac uległ pożarowi w czasie powstania styczniowego. Odbudowa w stylu neorenesansowym odbyła się w latach 1864-1869 według projektu Józefa Orłowskiego, nadając nowy kształt dachu z facjatkami, balkony, nowe skrzydło w miejscu domu Łagiewnickich i charakterystyczną wieżę strażacką z zegarami po jej 3 stronach. W sali neorenesansowej odbywały się posiedzenia Rady Miejskiej, w sali portretowej z 25 podobiznami znanych Polaków obradował magistrat, natomiast w sali Dekerta sufit zdobił plafon "Tryumf Prawdy" autorstwa Marcelo Bacciarellego przeniesiony z Pałacu Prymasowskiego.
W latach 1936-1939 odbyła się kolejna modernizacja pałacu według projektu Oskara Sosnowskiego, która objęła przebudowę dachu w 1936 oraz wzniesienie nowego, siedmiopiętrowego budynku od strony ul. Daniłłowiczowskiej. W 1939 roku w czasie obrony Warszawy z Ratusza cywilną obroną Warszawy dowodził Stefan Starzyński.
Po zniszczeniach w czasie II wojny światowej w roku 1952 rozebrano wypalone ruiny pałacu, a fundamenty przykryto nawierzchnią placu Teatralnego.
Na przełomie 1989/1990 roku podjęta została decyzja o odbudowie północnej pierzei placu Teatralnego. W latach 1995-1997 pałac został zbudowany na siedzibę BRE Banku S.A., co poprzedziły wykopaliska archeologiczne. Współczesny budynek zrealizowano w formie żelbetowej, zachowując pierwotną bryłę (z odbudową wieży włącznie) i rekonstruując fasadę według stanu sprzed roku 1936. Pozostałe elewacje pałacu zyskały wygląd współczesny, co zdaniem niektórych, silnie kontrastuje z historyczną zabudową otoczenia placu. Przy okazji odbudowy wydobyto też fragmenty wyposażenia pałacu, które wyeksponowano w bramie przy wieży. Także przy okazji odbudowy wieży uwidoczniono zarys studni.
