Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Pałac Larischa | |
 nr rej. A-130 17.11.1965 |
|
 Fasada Pałacu od pl. Wszystkich Świętych |
|
| Państwo |  Polska |
| Miejscowość | Kraków |
| Adres | Plac Wszystkich Świętych 6 ul. Bracka 12 |
|
Położenie na mapie Starego Miasta w Krakowie
  Pałac Larischa
|
|
| Na mapach: | |
Pałac Larischa w Krakowie - pałac przy ulicy Brackiej 12 i placu Wszystkich Świętych 6. Obecnie Pałac Larischa jest własnością Wydziału Prawa i Administracji UJ.
Pierwotnie w tym miejscu stały trzy kamienice, które w 1790 roku nabył książę Massalski w celu wystawienia miejskiej rezydencji. Jednakże pałac jeszcze wówczas nie powstał. Pełne scalenie wspomnianych domów nastąpiło w roku 1807 za sprawą nowego właściciela, którym został Szczepan Humbert. Zajmująca narożnik ul. Brackiej i pl. Wszystkich Świętych budowla uzyskała wtedy formę jednorodnego piętrowego pałacu o barokowych cechach stylowych, z portalami ozdobionymi kolumnami, ozdobnymi obramieniami okien i wspaniałym wystrojem fasady i wnętrz reprezentacyjnych pierwszego piętra (Piano nobile)[1]. Pałac nabył w 1833 roku baron Karol Larisch (1766 - 1858) i gruntownie przebudował go po pożarze w 1854 r., dołączając m.in. front od strony Placu Wszystkich Świętych. Baron Larisch był znany z działalności społecznej i dobroczynnej, m.in. w 1848 roku został współzałożycielem pierwszej w Krakowie szkoły rzemieślniczej[2]. Po remoncie przekazał budynek miastu, które urządziło w nim siedziby kilku instytucji kulturalno-oświatowych (m.in. Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych). To właśnie w pałacu Larischa czasowo eksponowano zbiory Dąbskich z Wojnicza (obrazy, ryciny, monety, medale), które wraz z biblioteką zostały w roku 1845 przekazane w depozyt powstałemu wówczas w Krakowie Towarzystwu Przyjaciół Sztuk Pięknych. Po ekspozycji w Krakowie, kolekcja przeniesiona została w roku 1903 do Rzeszowa. W latach późniejszych w dawnej rezydencji mieściło się pierwsze krakowskie Seminarium Nauczycielskie i Szkoła Ćwiczeń. Przez pewien czas właścicielką pałacu była także hr. Maria Potocka[3]. Obecny kształt budynek uzyskał po remoncie w 2. poł. XIX w. Wtedy to też stał się on oficjalną siedzibą prezydentów Krakowa (był nią do II wojny światowej). Po wojnie znajdowała się tu biblioteka i urząd stanu cywilnego.
