Pałac Maksymiliana Goldfedera

Pałac Maksymiliana Goldfedera
nr rej. 4/34/66 z 18.03.1966 oraz A/34 z 20.01.1971
Państwo	Polska
Miejscowość	Łódź
Adres	ulica Piotrkowska 77
Architekt	Hilary Majewski
Rozpoczęcie budowy	1889
Ukończenie budowy	1892
Pierwszy właściciel	Maksymilian Goldfeder
Kolejni właściciele	Towarzystwo Łódzkich Wąskotorowych Elektrycznych Kolei Dojazdowych
Położenie na mapie Łodzi Pałac Maksymiliana Goldfedera
51°46′02″N 19°27′23″E

Wnętrze pałacu Maksymiliana Goldfedera

50. rocznica powstania Zrzeszenia Studentów Polskich – tablica na budynku pałacu Maksymiliana Goldfedera.

Pałac Maksymiliana Goldfedera mieści się przy ulicy Piotrkowskiej 77 w Łodzi.

Maksymilian Goldfeder przybył do Łodzi z Warszawy w roku 1870. Początkowo pracował w banku krewnego Adolfa Goldfedera, a w kilka lat po ożenku w roku 1873 otworzył własny kantor bankowy. W latach 1889–1892, w najbardziej reprezentacyjnej części miasta wybudował swój pałac, w którym mieścił się dom bankowy. Pierwszy, niezrealizowany projekt pałacu powstał w roku 1892, wykonany przez Bronisława Żochowskiego, architekta warszawskiego. Pałac został wzniesiony jednak według projektu architekta miejskiego – Hilarego Majewskiego.

Po śmierci Goldfedera w 1923 roku, firma przestała istnieć. W roku 1930 budynek nabyło Towarzystwo Łódzkich Wąskotorowych Elektrycznych Kolei Dojazdowych.

Zachowany do dzisiaj pałac, to budowla usytuowana w linii regulacyjnej ulicy, jednopiętrowa, oparta na wzorcach renesansu włoskiego, z przylegającą do niego oficyną. Budynek zwieńczony jest gzymsem kordonowym z tralkową balustradą, na której niegdyś stały wazy i obeliskowe sterczyny. Na bocznej osi umieszczono przejazdową bramę, w której znajduje się wejście do budynku. Fasada zdobiona jest rustykalnym boniowaniem na parterze, płaskim na piętrze. Pod gzymsem biegnie fryz, z niewielkimi kwadratowymi kinami, a płaszczyzny pomiędzy nimi wypełnione są dekoracją z motywem girland, podtrzymywanych przez putta.

Okna parteru i brama zamknięte są półkoliście, zaś okna piętra prostokątnie, zwieńczone półkolistym tympanonem z motywem konchy. Dwa z nich, typu porte fenetre, są wyjściem na balkony o marmurowej ażurowej balustradzie, z bogato zdobionymi wspornikami. Do budynku prowadziły dwa wejścia: główne z bramy przejazdowej i gospodarcze do bocznej klatki schodowej w oficynie.

Na parterze mieścił się dom bankowy z bezpośrednim wejściem z bramy. Obok znajdowało się wejście na klatkę schodową, prowadzącą do pomieszczeń mieszkalnych na pierwszym piętrze. Klatka schodowa miała bogatą balustradę z kutej kraty i okno witrażowe.

Pierwsze piętro zajmowały pomieszczenia reprezentacyjne, różne stylowo, w układzie amfiladowym, z kwadratowym hallem pośrodku, oświetlonym świetlikiem wypełnionym witrażem. Z hallu prowadziły wejścia do dużej sali o wystroju neorokokowym w której na uwagę zasługuje bogato dekorowany piec w tym samym stylu, oraz do dwóch saloników i dwóch pokoi w stylu neorenesansowym, połączonymi z rozsuwanymi drzwiami z witrażami (jeden z pokoi być może był jadalnią). Od strony podwórka usytuowany był salonik w stylu mauretańskim. W oficynie znajdowały się pomieszczenia mieszkalne, kuchenno - gospodarcze oraz pokoje dla służby.

Obecnie znajduje się tutaj klub studencki Siódemki, restauracja irlandzka Irish Pub oraz ekskluzywna restauracja Klub Spadkobierców.