Pałac Przebendowskich – pałac w Warszawie wybudowany w pierwszej połowie XVIII w. przez Jana Jerzego Przebendowskiego. Mieści się obecnie pomiędzy jezdniami al. Solidarności (pod numerem 62, dawny adres: Bielańska 14).
Pałac Przebendowskich został wzniesiony na ruinach wcześniejszej zabudowy ok. 1730 r. wg proj. Jana Zygmunta Deybla dla podskarbiego koronnego Jana Jerzego Przebendowskiego. Budynek można znaleźć na mapie Warszawy C. F. Wernecka z 1732 r. Pałac należał do rodu Przebendowskich do lat 60. XVIII w. Później wielokrotnie zmieniał właścicieli i przeznaczenie. W l. 1863-1912 należał do Jana Zawiszy, a po jego śmierci do żony Elżbiety oraz córki Marii. W roku 1912 nabył go książę Janusz Franciszek Radziwiłł, ordynat na Ołyce i właściciel Nieborowa. Mieściły się w nim mieszkanie ordynata oraz "Zarząd Dóbr i Interesów ks. Janusza Radziwiłła".
Zniszczony w czasie powstania warszawskiego, został odebrany Januszowi Radziwiłłowi w 1947 r. Odbudowany w roku 1949 razem z Trasą W-Z. W czasach PRL służył jako Centralne Muzeum im. Lenina, którego otwarcie nastąpiło 21 kwietnia 1955 roku.
Od roku 1990 w budynku pałacu ma swoją siedzibę Muzeum Niepodległości, natomiast od ok. 2000 r. do 2009 r. funkcjonowało w nim Kino Paradiso.
Na mapach: