| Święty Pafnucy | |
| Kościół / wyznanie | katolicki, prawosławny, koptyjski |
| Wspomnienie | 29 listopada |
Pafnucy (opat), Pafnucy Pustelnik nazywany też Pafnucym Egipskim (zm. ok. 380 roku) – opat i pustelnik, święty Kościoła katolickiego.
Był założycielem ławry w pobliżu Herakleopolis[1]. Bollandyści upatrują w nim autora żywotów Tymoteusza i św. Onufrego. Ten ostatni miał skonać na rękach św. Pafnucego[2]. Legenda o kurtyzanie Taidzie przypisuje świętemu opiekę nad grzesznicą w czasie gdy się nawróciła. Źródłem informacji o Pafnucym są Apoftegmaty Ojców pustyni, a także Historia monachorum in Aegypto. Według św. Pafnucego życie laików może być miłe Bogu.
Jego wspomnienie w Kościele katolickim obchodzono 29 listopada, w Kościele koptyjskim 15 Meszir.