Pakt trzech

Pakt trzech to porozumienie, które zostało podpisane przez rządy Niemiec, Włoch i Japonii 27 września 1940 roku w Berlinie. Było ono rozszerzeniem podpisanego w 1939 roku przez Niemcy i Włochy paktu stalowego. Sygnatariuszami paktu byli ministrowie spraw zagranicznych: Joachim von Ribbentrop – Niemcy, Galleazo Ciano – Włochy oraz ambasador Japonii Saburō Kurusu. Przy podpisywaniu paktu obecny był również Adolf Hitler. Porozumienie określiło wzajemne zobowiązania militarne stron, a w szczególności zasady udzielania pomocy sojusznikom prowadzącym wojnę z innymi państwami. Pakt określił podział stref wpływów. Strefą wpływów Niemiec i Włoch, ze szczególnym uwzględnieniem tych pierwszych, pozostawała Europa, a Japonii - Azja. Do paktu przystąpili również europejscy sojusznicy Niemiec:

• 20 listopada 1940 roku - Królestwo Węgier
• 23 listopada 1940 roku - Królestwo Rumunii
• 24 listopada 1940 roku - I Republika Słowacka
• 1 marca 1941 roku - Carstwo Bułgarii
• od 25 do 27 marca 1941 roku - Królestwo Jugosławii
• 15 kwietnia 1941 roku - Niepodległe Państwo Chorwackie

ZSRR otrzymał w trakcie wizyty Wiaczesława Mołotowa w Berlinie 10 listopada 1940 r. propozycję przystąpienia do paktu, która została pozostawiona bez odpowiedzi.

Zobacz też

• Państwa Osi
• pakt antykominternowski
• pakt stalowy

Linki zewnętrzne

• Pakt trzech na stronie Wake Forest University (ang.)