Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Pandur Mannschaftstransportpanzer "Pandur" |
|
 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Austria |
| Producent | Steyr-Daimler-Puch A.G. |
| Typ pojazdu | transporter opancerzony |
| Trakcja | kołowa |
| Załoga | 2 – 3 (załoga) 8 – 10 (desant) |
| Historia | |
| Prototypy | 1994 |
| Produkcja | od 1996 |
| Dane techniczne | |
| Silnik | silnik wysokoprężny, 6-cylindrowy Steyr WD 612 o mocy 180 kW przy 2400 obr./min. |
| Transmisja | mechaniczna |
| Poj. zb. paliwa | 195 l |
| Długość | 5,782 m kadłuba: 5,679 m |
| Szerokość | 2,50 m |
| Wysokość | 1,81 m / 2,689 m |
| Prześwit | 0,42 m |
| Masa | bojowa: 11 500 – 12 750 kg (w zależności od wyposażenia) |
| Osiągi | |
| Prędkość | 110 km/h w wodzie: (wersja pływająca) 11 km/h |
| Zasięg | 650 |
| Pokonywanie przeszkód | |
| Brody (głęb.) | bez przygotowania: 1,20 m |
| Rowy (szer.) | 1,8 m |
| Ściany (wys.) | 0,50 m |
| Kąt podjazdu | 70 |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 1 armata czołgowa Kenerga kal. 90 mm (wersja AFRSV 90) 1 moździerz kal. 81 mm (wersja AMC 81) 1 armata automatyczna Mk 30 kal. 30 mm (wersja ARSV 30) 1 karabin maszynowy M2HB lub FN QCB kal. 12,7 mm (wersja ARSV 30) 1 karabin maszynowy FN MAG 58 kal. 7,62 (w pozostałych wersjach uzbrojonych) |
|
| Wyposażenie | |
| 4 wyrzutnie granatów dymnych kal. 66 mm | |
| Użytkownicy | |
| Austria, Stany Zjednoczone, Belgia, Kuwejt, Gabon, Słowenia, Czechy, Portugalia | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Pandur – współczesny austriacki kołowy transporter opancerzony
Spis treści |
W 1979 roku w austriackiej firmie Steyr-Daimler-Puch A.G. rozpoczęto prace nad nowym transporterem opancerzonym przystosowanym do współczesnego pola walki. Projekt ten otrzymał nazwę Pandur. Z czasem do współpracy włączono także amerykańską firmę AV Technology International z Chesterfield, szwajcarską MOWAG i hiszpańską General Dynamics Santa Barbara Sistemas (GDSBS) należące do koncernu General Dynamics.
W 1994 roku gotowa była wersja handlowa 6-kołowego transportera Pandur I a w 1995 roku rozpoczęto jego produkcję seryjną dla armii austriackiej. Transporter ten był przystosowany do wyposażenia w różnego rodzaju uzbrojenie i wyposażenie. Spełniał on wymogi współczesnego pola walki.
W 2001 roku rozpoczęto pracę nad 8-kołową wersją transportera, którą oznaczono jako Pandur II 8x8, a później także na podstawie tej wersji także 6-kołową Pandur II 6x6. Wersja ta jest również przystosowana do pływania.
Rodzaje produkowanych transporterów opancerzonych Pandur ze względu na wyposażenie:
Oprócz wytwórni w Austrii transportery tego typu produkowano dla armii Stanów Zjednoczonych w wytwórni AV Technology International. Licencję na jego produkcję zakupiły również Czechy i Słowenia.
Pierwsze transportery opancerzone Pandur skierowano do służby w armii austriackiej w 1996 roku, gdzie do chwili obecnej jest 224 transporterów tego typu.
Później 70 transporterów zakupił Kuwejt, 60 Belgia, a także armia USA zamówiła 50 sztuk, które budowane są w zakładach AV Technology International. Słowenia zakupiła 36 sztuk transporterów, a w 2003 roku także licencję na produkcję dalszych 36 w zakładach Sistemska Tehnikay, gdzie będą produkowane pod nazwą Valuk. Gabon zakupił 1 transporter tego typu i zamówił dalsze 20 sztuk.
W styczniu 2005 roku armia czeska zamówiła 234 transportery w wersji Pandur II 8x8, przy czym część miała być produkowana w Czechach. Jednak rząd Czech jednostronnie zerwał umowę na dostawę Pandurów, po wyprodukowaniu części transporterów, jeszcze przed przekazaniem ich armii czeskiej. Oficjalnym powodem jest opóźnienie dostaw i niespełnienie wymagań w czasie prób. W kwietniu 2005 Portugalia zakupiła tę wersję transportera w ilości 260 sztuk, a ich produkcja odbywać się będzie w Portugalii.
Transportery opancerzone były dotychczas używane bojowo w trakcie misji pokojowych na Cyprze w ramach UNFICYP, na wzgórzach Golan w ramach UNDOF, w Kosowie w ramach KFOR, Afganistanie w ramach ISAF i w Bośni i Hercegowinie.
