| Papirus 6 | |
|
Jan 10,1-10 |
|
| Rodzaj | Kodeks papirusowy |
| Numer | ![]() |
| Zawartość | Ewangelia Jana † List Jakuba † 1 List Klemensa |
| Data powstania | IV wiek |
| Język | grecko-koptyjski |
| Miejsce przechowywania | Bibliothèque nationale et universitaire |
| Rozmiary | [28] × [15] cm |
| Typ tekstu | tekst aleksandryjski |
| Kategoria | II |
| Manuskrypty Nowego Testamentu: papirusy, majuskuły, minuskuły, lekcjonarze | |
Papirus 6 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem
(ε 021 w systemie von Sodena) – grecko-koptyjski rękopis Nowego Testamentu pisany na papirusie, w formie kodeksu. Paleograficznie datowany jest na IV. Zawiera fragmenty Ewangelii Jana, Listu Jakuba oraz 1 Listu Klemensa[1]. Większa część kodeksu zaginęła.
Spis treści |
Kodeks zawiera tekst 1 Listu Klemensa w języku koptyjskim na pierwszych 26 stronach rękopisu, List Jakuba w języku koptyjskim na stronach 91-99, oraz grecko-koptyjski tekst Ewangelii Jana, który się zaczyna na stronie 100. Strony 27-90 nie zachowały się. 25 stron powinno przypadać na utraconą część Listu Klemensa, jedna strona powinna zawierać początek Listu Jakuba (1,1-12), pozostaje jednak około 28 stron o nieznanej zawartości. Rösch zauważył, że jest tu za mało miejsca na Drugi List Klemensa[2].
Zachowało się 15 fragmentów (4 kart) z greckim tekstem Ewangelii Jana, ponadto fragmenty Ewangelii Jana, Listu Jakuba i 1 Listu Klemensa w języku koptyjskim (dialekt achmimicki). Wszystkich zachowanych fragmentów jest około 200[3].
Oryginalne karty kodeksu miały prawdopodobnie rozmiar ok. 28 cm na 15 cm. Tekst pisany jest 1 kolumną na stronę, 30 linijek na stronę (według rekonstrukcji)[4].
Tekst grecki kodeksu zawiera fragmenty Ewangelii Jana 10,1-2.4-7. 9-10; 11,1-8. 45-52. Tekst grecki reprezentuje aleksandryjski typ tekstu, Kurt Aland zaklasyfikował go do II kategorii[1].
Tekst koptyjski kodeksu (achmimicki) zawiera 1 List Klemensa 1,1-26,2, fragmenty Ewangelii Jana 10,1-12.20; 13,1-2.11-12; Jakub 1,13-5,20.
Tekst koptyjski kodeksu pisany jest w dialekcie achmimickim i jest to jak dotąd jedyny zachowany rękopis zawierający przekład 1 Listu Klemensa na dialekt achmimicki.
Rękopis znaleziony został w Egipcie. Grecki tekst rękopisu opublikowany został przez Gregory w 1909 roku. Friedrich Rösch w 1910 roku opublikował tekst całego rękopisu[5].
Caspar Rene Gregory nie próbował oszacować jego wieku (ze względu na fragmentaryczność)[6]. Friedrich Rösch sugerował V lub VI wiek, ze względu na obecność Listu Klemensa[7]. Niektórzy paleografowie dają mu nawet VII/VIII wiek[8]. Obecnie datowany jest przez INTF na wiek IV[1].
Rękopis przechowywany jest w Bibliothèque nationale et universitaire (Pap. copt. 379. 381. 382. 384) w Strasbourgu[1][4].
W Jana 10,4-5 posiada unikalną, nie potwierdzoną przez żaden inny rękopis, sekwencję słów τ[ην φωνην των αλλο]τριων[9]. Inne rękopisy przekazują tę frazę w brzmieniu: την φωνην αυτου αλλοτριω, albo: αυτου την φωνην αλλοτριω[10].
W Jana 10,6 przekazuje unikalny wariant τι ην α, pozostałe rękopisy mają τι[10][11].
W Jana 11,1 przekazuje unikalny wariant ην δε τις εκει, pozostałe rękopisy mają ην δε τις[12].
W Jana 11,2 imię Mariam zapisane zostało koptyjskimi literami w niezwykłej formie Mariham[11].
W Jana 11,45 przekazuje wariant οι ελθοντες προς την Μαριαμ, wariant wspierany jest również przez rękopisy Papirus 59, Vaticanus, Ephraemi, Regius, minuskuł 33. Większość rękopisów – wśród nich Sinaiticus, Alexandrinus – przekazuje wariant οι ελθοντες μετα Μαριαμ. Wariant reprezentowany przez kodeks uważany jest przez współczesnych krytyków tekstu za oryginalny tekst Ewangelii[13].
|
||||||||