Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Parafia św. Barbary | |
 Kościół św. Barbary |
|
| Państwo |  Polska |
| Siedziba | Pionki |
| Adres | ul. Jana Pawła II, 1 26-670 Pionki |
| Data powołania | 12 maja 1929 |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Diecezja | radomska |
| Dekanat | pionkowski |
| Kościół | św. Barbary |
| Nadzór | diecezja |
| Proboszcz | ks. kanonik Stanisław Bujnowski |
| Wezwanie | św. Barbara |
| Wspomnienie liturgiczne | 4 grudnia |
|
Położenie na mapie woj. mazowieckiego
  Siedziba parafii św. Barbary
|
|
| Na mapach: | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
| Strona internetowa | |
Parafia św. Barbary w Pionkach – rzymskokatolicka parafia, należąca do dekanatu pionkowskiego w diecezji radomskiej.
Ponieważ św. Barbara jest patronką wszystkich pracujących w warunkach zagrożenia dla życia (górników, hutników, pracowników zakładów chemicznych), dlatego też parafia została oddana pod jej opiekę.
Spis treści |
W kronice parafialnej zapisano:
Nie poprzestano jednak na drewnianej kaplicy, lecz postanowiono wybudować nowy kościół.
W tym celu powołany został Komitet Budowy Kościoła, na czele którego stanął dyrektor Państwowej Wytwórni Prochu inż. Jan Prot, życzliwie ustosunkowany do podjętego zadania.
Innym argumentem uzasadniającym budowę świątyni była daleka odległość do kościoła parafialnego w Jedlni (7 km piaszczystej drogi).
Powstanie fabryki, w której produkowano proch, nitroglicerynę (materiały łatwopalne i niebezpieczne), przyczyniło się do tego, że często dochodziło do wybuchów, pożarów, a nawet zdarzały się wypadki śmiertelne. Na miejscu nie było jednak stałego księdza, który udzielił by ludziom ostatniej posługi.
Mowa jest o tym w liście Stowarzyszenia Robotników Chrześcijańskich do Kurii Diecezjalnej:
1 czerwca 1928 rok biskup Paweł Kubick dokonał poświęcenia kamienia węgielnego, a 12 maja 1929 roku biskup Marian Ryx, ordynariusz diecezji w Sandomierzu wydał dekret na mocy którego erygował nową parafię w Zagożdżonie, przy kościele pod wezwaniem św. Barbary. 4 grudnia 1933 roku, mieszkańcy Pionek (w tym roku zmieniono nazwę Zagożdżon na Pionki) byli świadkami wielkiej uroczystości, o której napisano w kronice:
W 2007 władze miasta otrzymały zgodę ze Stolicy Apostolskiej, aby św. Barbara została patronką miasta Pionki.
Trójnawowa świątynia została zaprojektowana w stylu neobarokowym, na planie krzyża łacińskiego (crux ordinaria) przez Stefana Szyllera (1857-1933), słynnego polskiego architekta i konserwatora zabytków.
Wewnątrz znajduje się zaprojektowany przez Antoniego Chmielewskiego ołtarz główny, oraz trzy inne: Serca Bożego, Przemienienia Pańskiego i Matki Boskiej Częstochowskiej, wraz z umieszczoną weń kopią obrazu Matki Boskiej Jasnogórskiej. Uwieńczenie wschodniej nawy stanowi kaplica poświęcona opiece Matki Bożej.
Na sklepieniu, znajdują się malowidła przedstawiające czterech ewangelistów, a filary podtrzymujące świątynię ozdobione są przez kolejne stacje Drogi Krzyżowej. W kościele znajduje się również piękna, marmurowa ambona.
Trzy, wspaniałe dzwony świątyni zostały nazwane kolejno: Jan, Stanisław i Zygmunt, na cześć swoich fundatorów, dyrektorów Państwowej Wytwórni Prochu. Zostały one zniszczone przez hitlerowców w czasie II wojny światowej.
Do parafii przybyli:
Do parafii przybył:
15 listopada 1967 roku, z inicjatywy księdza proboszcza Józefa Giżyckiego przybyły do Parafii św. Barbary w Pionkach z Sieciechowa – Opactwa trzy Siostry Sercanki: s. Chryzostoma Rzecimska, s. Cherubina Glazar i s. Jarosława. Głównym celem sprowadzenia sióstr do Pionek było prowadzenie stołówki dla księży pracujących w parafii św. Barbary.
Zamieszkały w baraku przy plebanii i tak weszły na stałe do historii parafii, zajmując się pracą katechetyczną dzieci szkolnych i przedszkolnych, ubieraniem ołtarzy, praniem bielizny kościelnej, opieką chorych i opuszczonych.
Później Siostry podjęły pracę przy parafii jako zakrystianki, organistki oraz katechetki.
|
||||||||
|
|||||||
