| Park Krajobrazowy Łuk Mużakowa | |
| Położenie | gminy: Brody Łęknica Przewóz Trzebiel Tuplice |
| Data utworzenia | 27 września 2001 r. |
| Powierzchnia | 182,00 km² |
| Otulina | 0,0 km² |
| Liczba rezerwatów | 1 |
| Na mapach: | |
Park Krajobrazowy Łuk Mużakowa (niem. Muskauer Faltenbogen) - geopark w województwie lubuskim, założony w celu ochrony szczególnego tworu geologicznego - moreny czołowej powstałej podczas zlodowacenia środkowopolskiego (Odry).
Morena ma kształt podkowy o długości 40 km i szerokości 3-5 km (krańce oparte Tuplice i Klein Kölzig w Niemczech. Przez środek łuku płynie Nysa Łużycka. Na terenie parku występują deniwelacje rzędu ok. 100 m. Najwyższym punktem po stronie polskiej jest bezimienne wzgórze k. Żarek Wielkich 178,8 m n.p.m. i drugie, k. Nowych Czapli 182,8 m n.p.m.
Obszar parku był w przeszłości terenem silnej działalności człowieka. Jej efektem są liczne jeziorka pochodzenia antropogenicznego oraz pozostałości po eksploatacji węgla brunatnego.
Łuk Mużakowa jest uważany za jedyną na Ziemi morenę czołową widoczną z kosmosu.
17 września 2011 roku Łuk Mużakowa uzyskał certyfikat Geoparku Europejskiego, obejmujący zarówno polską, jak i niemiecką część geoparku.
Spis treści |
Rozporządzenie Nr 20 Wojewody Lubuskiego z dnia 27 września 2001 r. w sprawie utworzenia Parku Krajobrazowego o nazwie „Łuk Mużakowa”. / Dz. Urz. Województwa Lubuskiego Nr 96, poz. 689/.
Park krajobrazowy położony jest na terenie powiatu żarskiego w:
Park nie posiada otuliny.
Park obejmuje tereny położone w południowej części województwa lubuskiego, w strefie pogranicza z Niemcami o cennych wartościach przyrodniczych, historycznych i kulturowych. Obszar Parku pokrywa się z zasięgiem Łuku Mużakowskiego, formy geologicznej, znanej też jako Łużycki Wał Graniczny. Łuk ten ma kształt podkowy otwartej ku północy, o dł. ok. 40 km i szerokości 3-4 km . Nysa Łużycka dzieli Łuk na dwie części w jednym z piękniejszych parków przypałacowych w Europie w m. Łęknica.
Na obszarze Parku występuje znaczna ilość stawów w wyrobiskach po odkrywkowej eksploatacji węgla brunatnego oraz pożwirowych. Historycznie omawiany teren leży na pograniczu Górnych i Dolnych Łużyc.