| Park Krajobrazowy Wysoczyzny Elbląskiej | |
![]() Logo parku |
|
| Położenie | gminy: Elbląg, Tolkmicko, Milejewo, Frombork |
| Data utworzenia | 26 kwietnia 1985 r. |
| Powierzchnia | 134,6 km² |
| Otulina | 231,04 km² |
| Liczba rezerwatów | 5 |
Park Krajobrazowy Wysoczyzny Elbląskiej obejmuje najciekawsze fragmenty Wysoczyzny Elbląskiej, porośnięty głównie lasami bukowymi. Utworzony 26 kwietnia 1985 r. uchwałą WRN w Elblągu (Uchwała Nr VI/51/85). Powierzchnia Parku: 13460 ha, powierzchnia otuliny: 23104 ha.
Mimo położenia na przeciwległym krańcu Polski ma cechy obszaru górskiego, o czym świadczy choćby roślinność – żebrowiec górski, pióropusznik strusi oraz lilia złotogłów. Faunę reprezentują jeleń, popielica, jenot, orzeł bielik, trzmielojad, żuraw, orlik krzykliwy i inne bardziej pospolite gatunki. Najwyższym punktem jest Góra Srebrna (197 m n.p.m.), występują liczne potoki. Odwiedzając park warto też wybrać się też do barokowego pałacu w Kadynach[1].
Poprzednia, pierwotna nazwa to Park Krajobrazowy Wzniesienie Elbląskie.