Na mapach:
| Park Miejski w Kaliszu | |
Wielki Park, widok na Prosnę i Nowy Park |
|
| Państwo | Polska |
| Miasto | Kalisz |
| Dzielnica | Śródmieście |
| Powierzchnia | 24,28 ha |
| Założony | 1798 |
| Projektant | Franciszek Szanior |
| Wpisany do rej. zabytków |
14 grudnia 1964 |
Park Miejski w Kaliszu – park miejski w Kaliszu, w Śródmieściu, na pograniczu Tyńca, Rajskowa i Rypinka, nad Prosną, Swędrnią, Kanałem Bernardyńskim, Kanałem Rypinkowskim i Przekopem, założony w 1798, wielokrotnie powiększany i przekształcany; w XIX wieku uważany za najpiękniejszy polski ogród publiczny[2][3]; w najstarszej części utrzymany w stylu ogrodu angielskiego; najstarszy park miejski w Polsce, wpisany do rejestru zabytków w 1964.
W skład zespołu parkowego o powierzchni 24,28 ha wchodzi Stary Park (1798), Wielki Park (1842), dawny Ogród Pomologiczny (1885), Nowy Park (1900), Park im. Ignacego Jana Paderewskiego (1912)[4], Park Sportowy (1926), wschodnia część Plant (1942)[5].
Park będący najstarszym parkiem miejskim w Polsce powstał na miejscu pojezuickiego ogrodu warzywnego staraniem ówczesnego prezydenta Kalisza Jana Karola Horninga[6]. Rozwijający się teren rekreacyjny zajął później teren placu należącego wcześniej do zlikwidowanej szkoły kadetów[6]. Współczesny kształt leżącego w ramionach Prosny parku powstał po huraganie i powodzi roku 1881 i jest owocem planów zagospodarowania przestrzennego, którego autorami byli profesor SGGW Edmund Jankowski i planista terenów zielonych Franciszek Szanior[6].