Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyNa mapach:
| Park Mużakowski Muskauer Parka |
|
| Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO | |
 |
|
| Kraj |  Polska  Niemcy |
| Typ | kulturowe i przyrodnicze |
| Spełniane kryterium | I, IV |
| Charakterystyka | #1127 |
| Regionb | Europa i Ameryka Północna |
| Historia wpisania na listę | |
| Wpisanie na listę | 2004 na 28. sesji |
| a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Park Mużakowski (niem. Park von Muskau, Muskauer Park lub Fürst-Pückler-Park) – największy park stylu angielskiego w Polsce i w Niemczech, zajmujący 728 ha powierzchni po obu stronach rzeki Nysy Łużyckiej, która stanowi granicę polsko-niemiecką, w województwie lubuskim, w powiecie Żarskim. Po stronie polskiej znajdują się 522 ha całego założenia parkowego, a po stronie niemieckiej 206 ha. Centralna część parku z zabudowaniami rezydencjalnymi znajduje się po zachodniej stronie rzeki przy niemieckiej miejscowości Bad Muskau, polska część leży przy miejscowości Łęknica.
Park Mużakowski znajduje się na terenie Parku Krajobrazowego Łuk Mużakowa oraz Geoparku Łuk Mużakowa. Jest to pierwszy w Polsce geopark przyjęty do Światowej Sieci Geoparków (ang. Global Network of National Geoparks)[1].
2 lipca 2004 roku Park Mużakowski został wpisany na Listę światowego dziedzictwa UNESCO, jako 12 obiekt w Polsce.
Polska część parku jest zarządzana przez Narodowy Instytut Dziedzictwa w Warszawie, natomiast Niemiecka część zarządzana jest przez Fundację Księcia Pücklera z siedzibą w Oranżerii znajdującej się w Parku Mużakowskim.
Założycielem parku był książę Hermann Ludwig Heinrich von Pückler-Muskau (1785–1871), który po licznych podróżach w tym do Anglii zachwycił się parkami krajobrazowymi. W 1811 roku odziedziczył po zmarłym ojcu posiadłość w Muskau, liczne wsie i sporą sumę pieniędzy. W 1815 roku pierwszego maja Pückler wydał list otwarty do mieszkańców Muskau, w którym prosił o pomoc w zakładaniu parku przypałacowego w stylu angielskim. W 1845 roku książę był zmuszony sprzedać posiadłość w Muskau i przenieść się z byłą żoną Lucie do Branitz koło Cottbus, gdzie rozpoczął tworzenie kolejnego parku. Zmarł 4 lutego 1871 roku, razem z Lucie został pochowany w usypanej piramidzie na jeziorze w parku w Branitz. Kolejnym właścicielem Parku Mużakowskiego był książę Fryderyk Niderlandzki, który kontynuował prace związane z tworzeniem parku. Pomagali mu w tym ogrodnicy Parku Mużakowskiego, którzy współpracowali z Pücklerem: Jacob Heinrich Rehder i Eduard Petzold. Prace trwały aż do śmierci księcia w 1881 roku. W 1883 roku posiadłość Muskau wykupili trzeci właściciele parku rodzina von Arnim, którzy po odratowaniu funduszy Muskau kontynuowali dzieło swoich poprzedników. W 1945 roku rodzina von Arnim została wysiedlona z Muskau. W czasie wojny park i wiele budynków parkowych uległo zniszczeniu w tym główna rezydencja Nowy Zamek. Jego renowacja rozpoczęła się w 1995 roku i ma trwać do końca jesieni 2011 roku. Podczas działań frontowych na Nysie Łużyckiej zostały wysadzone dwa historyczne mosty przez rzekę: Most Podwójny odbudowany w 2003 roku oraz Most Angielski, którego odbudowa ma się zakończyć w październiku 2011 roku. Od 1991 roku trwa odnawianie osi widokowych w parku i przywracanie historycznego wyglądu parku.
|
|||||||||||||||||
